Gdy w Nowym Targu płonął Leclerc, zakopiańscy strażacy walczyli z płomieniami przy Drodze do Walczaków 52. Do tragedii doszło w piątek 13 marca. Pożar doszczętnie strawił budynek mieszkalno-gospodarczy.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"3733"}

Wąska droga, śliska, niezabezpieczona niczym nawierzchnia były przyczyną obsunięcia się 17-tonowego wozu gaśniczego do fosy. – Mało brakowało, a nasz samochód spadłby ze skarpy. Zatrzymał się praktycznie na zwałach nagromadzonego śniegu – opowiada mł. kpt Marek Szydło, rzecznik prasowy Komendy Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w Zakopanem.

Straż odebrała wezwanie do pożaru o godz. 14.17. – Już po ośmiu minutach byliśmy na miejscu. Nasz wielki renault o wadze 17 ton, wypełniony dwoma tysiącami litrów wody, po prostu sunął po drodze jak po lodowisku. Ja jechałem za nim samochodem terenowym i też o mały włos nie wylądowałem w fosie. Tuż za nami dotarli koledzy z Kościeliska – relacjonuje kpt. Marek Socha, który jako pierwszy dowodził akcją ratunkową. Strażacy w pięć minut rozwinęli dwustumetrowe węże i podłączyli je do zanurzonej w pobliskim potoku pompy. Każdy z nich pracował w ważącym 30 kg aparacie tlenowym, bo płomienie ogarnęły już cały budynek. – Wybraliśmy mniejsze zło: rozpoczęliśmy podawanie wody na sąsiedni budynek, bo z pierwszego nie było praktycznie co ratować. Dlatego ratowaliśmy sąsiedni dom, który też już zaczęły obejmować płomienie – dodaje Marek Socha. Absolutnie odrzuca wysuwane na miejscu akcji sugestie, że strażacy za późno rozpoczęli gaszenie palących się zabudowań i że pompa nie działała. – Nikt z nas się nie obijał, ale w takich przypadkach każda sekunda ciągnie się jak wieczność. Pompy działały, ale pierwsza z nich to była pompa szlamowa, używana do podtopień, o niewielkiej wydajności. Ją najpierw udało się dotransportować do potoku, bo jest lżejsza. Pompa pożarnicza waży ponad 300 kg. Żeby ją przenieść, trzeba przynajmniej czterech strażaków. Każdy pracował w pocie czoła. Pomagali cywile, sąsiedzi – relacjonuje Marek Socha. Po nim akcją, która zakończyła się o godz. 17.46, dowodził Grzegorz Worwa i Andrzej Kowalcze. Ogółem w zmaganiach z płomieniami brało udział 73 strażaków: cztery zastępy Państwowej Straży Pożarnej z Zakopanego, 10 wozów Ochotniczych Straży Pożarnych z Kościeliska, Witowa, Dzianisza Górnego, Poronina, Suchego, Olczy, Zębu, Bukowiny Tatrzańskiej i Białego Dunajca. Ostatni wóz dojechał do strażnicy o godz. 18.27.

Władze miasta podkreślają, że skala tragedii mogła być mniejsza, gdyby mieszkańcy zgodzili się na poszerzenie pechowej drogi. – Wiemy o kłopotach z dojazdem, ale wielokrotnie rozmawiałem z mieszkańcami ulicy, kto z nich się zgodzi na poszerzenie? Miasto z chęcią wykupi od nich po cenach rynkowych – nie wywłaszczy, ale odkupi pas ziemi szerokości 2-3 metrów, tak by zbudować dwukierunkową jezdnię – tłumaczy burmistrz Zakopanego Janusz Majcher. I dodaje, że podobny problem występuje w wielu zakopiańskich zakątkach. W jego ocenie rzecz dotyczyć może 40, nawet 50 proc. dojazdowych uliczek w mieście. Właściciele prywatnych gruntów, po jakich przebiegają drogi, powinni zgodzić się na rynkowe wykupy, zanim dojdzie do kolejnej tragedii.

W spalonym budynku mieszkała babcia z wnuczkiem. Według wstępnych szacunków, płomienie strawiły dobytek wartości 350 tys. zł. Zdołano uratować zabudowania warte 500 tys. zł. Przyczyna pojawienia się ognia nie jest do tej pory znana. Poszkodowanymi w piątkowym pożarze jest też starsze małżeństwo, które – choć na stałe mieszka w Chorzowie – od 35 lat rokrocznie od maja do października spędza pod Giewontem. Zaawansowany wiek i zły stan zdrowia sprawiają, że sami nie będą w stanie odremontować spalonego poddasza.

Ktokolwiek zechce wesprzeć pogorzelców, panią Krystynę i jej jedenastoletniego wnuka Jacka, może wpłacać pieniądze na konto nr 20 8821 0009 0000 0001 6229 0001 z dopiskiem DLA POGORZELCóW. Więcej informacji na temat potrzeb i możliwości udzielenia pomocy pod nrem tel. 606 110 478.

Rafał Gratkowski