Taki cel wyznaczyli sobie dwaj zakopiańscy dziennikarze – Michał Kowalski i Grzegorz Ostręga. Chcą dotrzeć do nieturystycznych miejsc, stopić się z mieszkającymi u podnóża ludźmi. „Experience Himalay” to – jak sami mówią – projekt kulturoznawczo-reportersko-awanturniczy.

– Mamy trzy założenia – nie wyznaczamy sobie dokładnych planów, limitów czasowych i robimy to bez sponsorów – mówi Michał Kowalski. Liczą, że uda się im utrzymać z dorywczych prac, lekcji języka angielskiego, a także ze sprzedaży fotografii i reportaży, wykonanych podczas wyprawy.

– Zamierzamy założyć nieformalną agencję fotograficzną, oprócz zdjęć będą na niej „fotokasty”, czyli reportaże fotograficzne z dźwiękiem – www.babelimages.com – zapowiada Michał. Będą też prowadzić blog – dziennik podróży, dzięki któremu będzie można sprawdzić, gdzie akurat się znajdują.
Do pokonania mają ponad 5 tys. kilometrów. Na trasie ich wyprawy znajdują się północne Indie, Nepal, Bhutan, Tybet, Pakistan. Są rewiry, które na pewno będą musieli ominąć, np. sporny indyjski stan – Arunachal Pradesh.

Wyprawa się już rozpoczęła. Grzegorz jest już w Indiach – w McLeod Ganj – siedzibie rządu tybetańskiego na uchodźstwie. Zdążył się już zaaklimatyzować i zdobyć akredytacje od tybetańskiej administracji rządowej na pracę z uchodźcami. Dotarł tam samolotem.

Michał postanowił dotrzeć do Grześka droga lądową, stopem – przez Słowację, Ukrainę, Rumunię, Bułgarię, Turcję, Gruzję, Armenię, Azerbejdżan, Iran, aż do Pakistanu. W stolicy pakistańskiego Pendżabu spotykają się z Grześkiem w połowie czerwca i stamtąd już razem ruszają do indyjskiego Kaszmiru, by wspólnie rozpocząć realizację projektu – „Experience Himalai”.

Czym ich wyprawa różni się od innych? – Ludzie jeżdżą w Himalaje, żeby się powspinać, albo w tereny turystyczne, żeby je zwiedzić. My chcemy teren wokół Himalajów spenetrować dokładnie, odwiedzając także – a może nawet przede wszystkim – tereny nieturystyczne – wyjaśnia Michał. – Nie chcemy się wyróżniać, wyglądać jak turyści, chcemy się wtopić w społeczeństwo tam żyjące. Dodaje, że kolejną zasadą, jest niekorzystanie podczas tego wyjazdu z pieniędzy na koncie. – Jeśli na miejscu okaże się, że nie jesteśmy w stanie zarobić tam na nasze utrzymanie, może polecimy na kilka miesięcy np. do Australii, żeby tam zarobić na dalszą wyprawę – zakłada.

Obydwaj podróżnicy liczą, że wyprawa zajmie co najmniej 3 lata.

Beata Zalot