Z okazji Dni Zakopanego 10 czerwca wręczono doroczne Nagrody Burmistrza, a kilkadziesiąt osób uhonorowano statuetkami z okazji jubileuszu 20-lecia pierwszych wolnych wyborów. Dwóch wyróżnionych na swój sposób zaprotestowało.

W trakcie uroczystej sesji Rady Miasta w Miejskiej Galerii Sztuki Janusz Majcher, burmistrz Zakopanego, wręczył doroczne nagrody Barbarze Stefanik, Ryszardowi Drągowskiemu i Janowi Ustupskiemu. Uhonorował też członków Komitetu Obywatelskiego Solidarności w Zakopanem, którzy przygotowywali wolne wybory w 1989 roku. Niektórych pośmiertnie. Jedna z wyróżnionych – Barbara Tarnowska apelowała o pamięć o wszystkich, którzy pracowali wtedy dla zwycięstwa nad komunizmem. Jako jedyny Jerzy Zacharko nie odebrał nagrody. Natomiast Maciej Krupa odczytał długą listę, jego zdaniem osób, które zostały całkowicie pominięte przy okazji obchodów. – Oni też współtworzyli komitet obywatelski. Nieco później, ale do niego weszli. Rozumiem protest Zacharki, który dlatego właśnie nie odebrał nagrody. Ja uznałem, że trzeba wymienić wszystkich z komitetu – tłumaczył po sesji.

Stanisław Żurowski, poseł na Sejm X i I kadencji, wiceminister kultury i dziedzictwa narodowego w latach 1997-2001, podzielił się z zebranymi refleksjami na temat pierwszych wolnych wyborów, jakie odbyły się 4 czerwca 1989 r. – To była absolutna wiktoria. Dane nam było przeżyć coś, czego nie miały poprzednie pokolenia. Skorzystaliśmy z okazji, którą nam dała Opatrzność – podkreślił Stanisław Żurowski, lider zakopiańskiej Solidarności z lat 80. Zwrócił uwagę na niebagatelną rolę Kościoła, który jednoczył i dawał schronienie nie tylko ludziom z Solidarności. – Jaś Strama zainspirował msze za ojczyznę w kościele Ojców Bernardynów. Drugie miejsce to kościół ks. Mirka na Krzeptówkach. To dwa główne zakopiańskie ośrodki, gdzie spotykać się mogli przyzwoici ludzie – dodał Stanisław Żurowski. Zaznaczył, że zbudowanie na krótko przed wyborami struktur Komitetów Obywatelskich było możliwe dzięki współpracy rzeszy ludzi. Nie tylko na Podhalu. Przypomniał, że nieobecny wtedy pod Giewontem Wacek Martyniak tworzył punkt wyborczy za Wielką Wodą, w Nowym Jorku.

Władysław Skalski zaprezentował, jak powstawały struktury Komitetów Obywatelskich – dzień po dniu. Podkreślił, że na wspólne zwycięstwo pracowało ponad 800 osób. – Jeszcze nigdy współpraca Zakopanego z Nowym Targiem i Podhala z Nowosądecczyzną nie była tak bliska. Obyśmy kiedyś byli tak solidarni – zaapelował Władysław Skalski.

Ks. dziekan Stanisław Olszówka wyraził radość z powodu pamięci o zasługach Ojca Świętego Jana Pawła II w budowaniu mocnego ruchu społecznego, jakim była Solidarność.

Uroczystą sesję poprzedziło otwarcie wystawy „4 czerwca 1989 roku”. Młodzież z Gimnazjum nr 2 zaprezentowała spektakl „Trudne drogi do wolności – historia Polski w poezji Jacka Kaczmarskiego”. Spektakl wyreżyserowała Aleksandra Łakomik.

Rafał Gratkowski

Miałem szczęście być świadkiem tamtych czasów. Pamiętam dobrze ludzi, którzy pracowali na rzecz sukcesu czerwca 1989 roku na Podhalu. Złote statuetki przyznano właściwym osobom, choć sam miałbym jeszcze kilka dodatkowych nazwisk. Komitet Obywatelski „Solidarność” do chwili zwycięskich wyborów pod wodzą Janiny Gościejowej nie był nadmiernie oblegany przez ludzi chętnych do pracy. Inaczej było już kilka miesięcy później, gdy szykowaliśmy się do wyborów samorządowych. To zrozumiałe. Maciek Krupa i Basia Tarnowska postanowili wrzucić do jednego worka wszystkich, którzy wcześniej bądź później do KO trafili. Podczas wystąpienia w Galerii Miejskiej Basia poszła nawet dalej – zdegradowała Gościejową, by z Jurka Zacharki uczynić przewodniczącego Komitetu Obywatelskiego (został nim grubo po wyborach). Była przekonywująca tak dalece, że Zacharko statuetki ostentacyjnie nie odebrał. Z informacji znajdującej się na statuetce wynika, że jest ona przeznaczona dla osób, które doprowadziły do zwycięskich wyborów w czerwcu 1989 roku. Skąd zatem pomysł, żeby nagradzać ludzi, którzy pojawili się w Komitecie Obywatelskim później? Wśród nazwisk odczytanych przez Maćka w galerii są nawet osoby, które w czerwcu 1989 roku stały po drugiej stronie barykady. Podejrzewam, że za całym zamieszaniem stoją dzisiejsze podziały. Komuś może brakuje do życiorysu dowodów aktywności w tamtym czasie. Historii na szczęście nie da się oszukać.

Jurek Jurecki