W ramach akcji Czyste Tatry wczoraj na Równi Krupowej w Zakopanem odbyło się spotkanie z himalaistami Krzysztofem Wielickim i Arturem Małkiem. Temu pierwszemu kilka pytań zadał biznesmen, rajdowiec i organizator Czystych Tatr Rafał Sonik. Pytał m. in. o dramatyczną akcję ratunkową po Tomasza Mackiewicza i Elisabeth Revol, a także nieudaną wyprawę zimową na K2.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"48909"}

- Liczy się czas. Zajęło wam mnóstwo czasu, aby wynegocjować helikopter - mówił Sonik.

- Jedną dobę - odpowiedział Wielicki.

- To jest dużo czasu, szczególnie w okienku pogodowym - polemizował Sonik.

- Tomek popełnił błąd. Nie wiem jakie jest postrzeganie kolegów alpinistów, ale popełnili kardynalny błąd. Nie powinni atakować szczytu przy niskiej aklimatyzacji. Nie przewidzieli, że ktoś będzie wolniejszy, nie zdąży zejść. Na tej wysokości bez dobrej aklimatyzacji po 24 godzinach jest obrzęk płuc. Obserwując ich działalność wiedzieliśmy, że coś się tam wydarzy. Wiedziałem, że Tomka nie da się uratować. Popsuła się pogoda, helikoptery nie mogły latać. Przy okazji tej akcji byłem dumny z chłopaków. Jak zapytałem kolegów w bazie kto leci to wszyscy podnieśli ręce, a miejsc było tylko cztery. Jak widać istnieje partnerstwo nawet oddalone o 300 kilometrów. Wszystko zagrało. Byliśmy pełni podziwu dla Elisabeth Revol, że po tylu dniach była w takiej formie. To był brak czujności. Gdyby z Revol i Tomkiem były jeszcze inne zespoły ktoś powiedziałby "halo tu ziemia". Tomek był jednak zapatrzony w tę górę, to był cel jego życia - odpowiedział Wielicki.

- Na ratunek wyruszyli wspinaczce z waszej ekipy, czy mieliście świadomość, że to odbije się na realizacji waszego planu?

- Mieliśmy taką świadomość, ale w tym momencie najważniejsza była pomoc. Jak się okazało miało to niewielki wpływ na nasze postępy. Dzięki mediom wszystko zostało mocno nagłośnione. I zrobiono z tego heroiczną akcję. Takich akcji, nawet trudniejszych były tymczasem w przeszłości dziesiątki. To było naturalne. Dla alpinisty to było normalne.

- Dlaczego natomiast Denis Urubko wyruszył sam?

- Trzeba jego zapytać. On jest wybitnym alpinistą, znam go od lat. Taką niespodziankę nam zrobił. Czytałem gdzieś, że on inaczej postrzega sezon zimowy, ale przez całą wyprawę nie było o tym mowy. Gdy luty dobiegał końca on nagle mówi, że idzie w góry. Pyta Adama. On odpowiada, że nie, bo nie odpoczął, a prognozy są złe. To Denis uznał, że nikt z nim nie idzie i pójdzie sam. Wyszedł z założenia, że niczego nie potrzebuje. Podejmując decyzję narażał jednak zespół. Wysłaliśmy za nim dwa zespoły. Nie mogliśmy tak zostawić człowieka. A gdyby na 7300 metrach złamał nogę, a tu nie ma łączności? On uważał, że da radę, a my jako zespół musieliśmy podjąć akcję. Nie umiał tego zrozumieć, ale to jest fajny chłopak.

Wielicki dodał, że miał pretensje do Denisa Urubki, że ten już w czasie wyprawy pisał o niej negatywnie, bo to źle wpływało na cały zespół.

p