Złożenie wiązanek kwiatów pod pomnikiem Chałubińskiego w Zakopanem i otwarcie wystawy poświęconej Królowi Tatr w Kuźnicach było częścią obchodów Roku dra Tytusa Chałubińskiego.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"4906"}

Polskie Towarzystwo Tatrzańskie ogłosiło rok 2009 Rokiem dra Tytusa Chałubińskiego, ponieważ przypada 120. rocznica śmierci Króla Tatr. Rocznicowe obchody odbywają się między innymi w Zakopanem, gdzie Chałubiński spędził ostatnie lata swego życia.

W sobotę 13 czerwca delegacje władz miasta Zakopanego, Starostwa Tatrzańskiego, Tatrzańskiego Parku Narodowego i PTT złożyły wiązanki kwiatów pod pomnikiem Tytusa Chałubińskiego u zbiegu ulic Zamoyskiego i Chałubińskiego. Ostatnio pomnik przeszedł generalną renowację, wkrótce zostanie oświetlony, a przed niszczeniem będą go strzec kamery. Wtedy Sabała, siedzący przy Chałubińskim, odzyska smyczek, wykonany przez nieżyjącego już Władysława Gąsienicę Makowskiego.

Później uczestnicy uroczystości przeszli w pochodzie do Kuźnic, gdzie została otwarta plenerowa wystawa „Chałubiński i jego epoka”. – W 1873 roku Chałubiński zamówił w Kuźnicach wielki krzyż, który stanął na Gubałówce, a poświęcił go ks. Józef Stolarczyk. Krzyż, stanowiący publiczne wyznanie wiary fundatora, upamiętnia również jego pojednanie z całą rodziną – tłumaczył Wiesław Siarzewski z TPN, kurator wystawy. Na wystawie są też fotografie zakopiańskich przyjaciół Chałubińskiego, a wśród nich zakopiańskiego proboszcza ks. Józefa Stolarczyka. – Początkowo Stolarczyk odnosił się do Chałubińskiego z rezerwą. Ale poświęcenie krzyża na Gubałówce, walka z cholerą i pierwsza wspólna próba wejścia na Gerlach spowodowały, że się zaprzyjaźnili – opowiadał Siarzewski. Na ekspozycji są też portrety kilku przewodników, z którym wędrował po Tatrach, m.in. Wojciecha Roja. Uzupełniają ją rysunki Walerego Eljasza Radzikowskiego.
 

*

Tytus Chałubiński (1820-1889) – lekarz, botanik, taternik, jeden z czołowych badaczy Tatr. Po raz pierwszy na dłużej przyjechał do Zakopanego w 1873 roku i od tej pory co roku spędzał tu wakacje i robił wycieczki w Tatry. W 1887 roku na stałe zamieszkał w Zakopanem. Wybierał się na kilkudniowe wyprawy z muzyką góralską, przewodnikami i tragarzami. Był niemal na wszystkich odwiedzanych wówczas szczytach i przełęczach. Prowadził badania botaniczne. Zaprzyjaźnił się m.in. z Bartusiem Obrochtą i Janem Krzeptowskim Sabałą. Chałubiński propagował Tatry wśród inteligencji, wylansował pogląd o zbawiennym wpływie tatrzańskiego klimatu na zdrowie. Nazywano go Królem Tar i każdy jego przyjazd był wielkim świętem Zakopanego.

W Zakopanem imieniem Chałubińskiego nazwano ulicę, Muzeum Tatrzańskie i szpital, wystawiono mu 2 pomniki. W Tatrach przełęcz między Szpiglasowym Wierchem a Ciemnosmreczyńską Turnią otrzymała nazwę Wrota Chałubińskiego.

Jolanta Flach