Chmurnego poranka wybraliśmy się z Zakopiańskim Oddziałem PTTK do Skał Sulowskich na Słowację, pozostawiając za sobą brzydką pogodę.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"52253"}

Przejechaliśmy przez Suchą Horę i wjechaliśmy w Dolinę Orawy, by trzymać się jej już do końca, czyli do połączenia z Wagiem. Przejechaliśmy bez zatrzymywania się przez słowackie miasteczka: Twardoszyn i Niżną na Orawie. Z okien autokaru zobaczyliśmy stylowe drewienice w Podbieli i przemknęliśmy się koło malowniczego Orawskiego Zamku, by zagłębić się w kolorowe jesienią przełomy Orawy i Wagu, które też przejechaliśmy bez zatrzymywania się.

Nieco przed Sulowem nasza część grupy wysiadła z autobusu i ruszyła w głąb szeleszczącego liśćmi niezbyt gęstego lasu. Reszta, preferująca turystykę objazdową, część grupy pojechała dalej, aby zwiedzać Manińską i Kościelecką Cieśniawę, a my ruszyliśmy w kierunku Sulowskich Skał. Po krótkim marszu wśród szeleszczacych liści, wyszliśmy na górkę i tam w czasie odpoczynku zobaczyliśmy ich fantazyjne kształty, zapierały dech w piersiach, zwłaszcza Gotyckie Okno, przez które mieliśmy później przechodzić i prawie u naszych stóp wieś Jablonowe.

Po krótkim odpoczynku ruszyliśmy dalej przez chwilę obniżając się w stromym skalisto - trawiastym terenie, by potem wspinać się do Gotyckiego Okna, a później przeciskać się przez wąską szczelinę skalną, łapiąc za metalowe kółeczka wmontowane w skałę. Wreszcie doszliśmy na przełęcz, ale dowiedzieliśmy się, że to jeszcze nie koniec. Czekało nas jeszcze dojście na szczyt ruin Sulovskiego Hradu. Całe szczęście nie było to już daleko. Poszliśmy tam  bez plecaków, których pilnowali nam uczestnicy wycieczki, którzy zdecydowali się nie zwiedzać ruin Sulovskiego Hradu. 

Dobrze, że nie wzięliśmy plecaków, bo na koniec czekało nas jeszcze przejście przez małe i wąskie skalne okienko, ale za to gdy już przeszliśmy przez nie i wspięliśmy się stromymi schodkami na górę mogliśmy obejrzeć całą panoramę z Sulovem z jednej strony, a Jablonovem z drugiej. Sulovski Hrad to najtrudniej dostępne ruiny spośród wszystkich zamków słowackich. Czekało nas jeszcze zejście do Sulova, posiłek w tamtejszej karczmie i powrót do Zakopanego. 

Ewa Misiołek