nawet pierwsze liscie juz spadaja...masłem na dół zreszta...

No i teroz jest nojpiykniejso pora roku....Ceprów ni ma . Po tatrach mozno spokojnie pochodzić. Jak jo straśnie lubiem wrzesień.......A pażdziernik jesce bardziej

Oj, ja dlatego obowiązkowo zawsze jestem jesienią....pieknie jest!:):):)

No w końcu spokój...

Ostały po nik
ino wspomnienia stare,
pełne śmietniki,
wydeptane szlaki,
kartki powysyłane do znajomyk
i puste słoiki po drzemak...

Mateusz zapomniołeś dodać o wakacyjnuch ciążach he he he he

po-wakacyjnych ciążach... ale to Wiruś bylo nie figlowac...co powiesz teraz tesciowej??

Okropna jestem ale ciesze sie że wyjeżdżają bo mozna bedzie pochodzic po gorach, w miescie nie bedzie korków...

wreszcie bedzie ciszej...:)

Jak widać w zakopanem nic się od przedwojnia nie zmieniło - jak pisał niegdys pan Makuszyński:
„Nareszcie sami” – Okrzyk ten powtarzają ze szczęśliwym westchnieniem zakochani, częściej jednakże dobrzy ludzie, kiedy wreszcie goście szczęśliwie wyjechali. Można spokojnie pogadać i na niedawnych gościach powiesić kilka zdechłych psów, w przekonaniu słusznym i sprawiedliwym, że goście zrobią dokładnie to samo z niedawnymi gospodarzami.
Jest to ceremoniał odwieczny i dotkliwa luka powstałaby w życiu towarzyskim, gdyby go zaniechano.
Powtarza się on dwukrotnie w ciągu roku w Zakopanem, po obydwóch tak zwanych: sezonach. Przewali się przez nie kilkanaście tysięcy ludzi, wytęsknionych, wyczekiwanych, wymodlonych – i upragnionych. Ci, którzy żyją z tego najazdu, pragnęliby, aby ten ciąg nie ustawał przez cały rok. Rwetes jednakże, który czynią goście, napełnia goryczą mrukliwe dusze owych zakopiańców, co by pragnęli być sami w swoim górskim królestwie.

Nic dodać nic ująć!

Co sie hań łostało
Powiym Wom po kwili
Jak drzewiyj bywało
Kie my sie bawili
Słonecko świyciło
Loł tyz dysc doś spory
Serce sie ciesyło
Ciesy do tyj pory
Kie my sie nad rzyke
Pokompać jechali
Kie piyknom muzyke
Na koncertak grali
Kie na samym scycie
Dotryć sie udało
Kieby nase zycie
Takim łostać kciało
I złe kwile były
Ik zabocyć trzeba
Nieźle nos zmocyły
Choć leciały z nieba
Jak komu pamiątka
Łostała po lecie
Małego dzieciontka
W chałpie mieć bedziecie
A kie komu smutno
Ze lato juz mijo
Ta mina pokutno
Niek sie nie łozwijo
Bo wartko przeleci
Chłodny cas dumacki
Słonecko zaświeci
Zaś przylecom kacki
Tako nasa cnota
Słucho łojca synek
Ze nojpiyrw robota
Po niyj wypocynek

Tak juz poza sprawom
Jesce jedno zdanie
Dziwujem to sie Wom
Bezimienny Panie
Nie duzo to trzeba
Wpisać imie swoje
Mój kawołek chleba
Łostow imie moje
Co to be zaś stego
Wos to tyz sanujem
Podsycio wasego
Dyć som nie pojmujem

A ja w tym roku nie mogę przyjechać w Tatry... Strasznie mi smutno, ale cieszę się radością tych, którzy będą wędrowali w ciszy i spokoju po tatrzańskich szlakach. Może w przyszłym roku mi się uda...

przysla jesien pod hole gazdowskim honorem
cisla do nos listeckow przeroznym kolorem
pozdrowila juhasow w jaworkach lowiecki
bier cie sie juz cepry du domu
bo zima nie precki.....

lubie jesień :)
dobranoc kolezeństwu :)

Piękna Polska Jesień:)*

i właśnie jesień lubie w Tatrach najbardziej. Spokój, cisza... można zatracić się całkowicie w górach. Tylko ja i one :)

a tak dobrze to nie ma... nawet jesienią

Dla koneserów? A może dla tych, którzy urlop mogą dostać na jesieni?

Echhhh, pojechałoby się w góry.... Spokój na szlakach, cudne widoki ze wszystkimi możliwymi kolorami jesieni w tle..... Żyć, nie umierać......

Jakoś nie widać żeby wyjeżdżali, wręcz odwrotnie, na nowotarskiej znów dzis taki korek był ze hej

Turystów już nie ma, wyjechali równo,
dutki sie przepije, i zostanie... figa.

Nie zebym był niegościnny Ale nichze juz jadą w pierony.

mnie ich nie żal...

Ledwo po nich odsprzątomy to bedzie grodziń I zaś gruchną na nos.

jak to fajnie że już jesień zawsze jeżdżę w tatry w pazdzierniku jest cicho pięknie i pusto już nie mogę się doczekac wyjazdu pozdrawiam wszystkich jesiennych urlopowiczów do zobaczenia na szlaku........................