Z Andrzejem Bachledą „Ałusiem”, najsłynniejszym polskim narciarzem zjazdowym, teraz lobbystą na rzecz organizacji w Zakopanem Mistrzostw Świata w konkurencjach klasycznych i autorem projektu wspierającego młode narciarskie talenty, rozmawia Paweł Pełka.

– Dwa razy pod rząd nie udało się Zakopanemu uzyskać organizacji Mistrzostw Świata w narciarskich konkurencjach klasycznych, czy tym razem mamy na to szansę?

– Myślę, że mamy duże szanse, nie powiem ogromne, ale z pewnością duże. To wynika z moich rozmów z przedstawicielami Międzynarodowej Federacji Narciarskiej (FIS). Problem jest tylko nasz, wewnętrzny, czy jesteśmy w stanie wypełnić zobowiązania wobec FIS. Chodzi szczególnie o trasy biegowe, bo ciągle jest to nasza pięta achillesowa.

– Co jest więc do zrobienia?

– Nie może być tak, że nie zostały jeszcze dokończone rozmowy z właścicielami terenów na zachód od Wielkiej Krokwi. Umowy są podpisane w większości do 2013 r., a mistrzostwa mają być rozegrane w 2015 r. Żebyśmy nie stanęli przed faktem, że mamy tu znowu wewnętrzne waśnie w postaci „byrcynizmu”.

– Jest wstępna zgoda Parku Tatrzańskiego na rozszerzenie tras biegowych w stronę wschodnią, do kamieniołomów.

– To bardzo dobrze, powinniśmy ten plan szybko zrealizować, a nie pisać na ten temat kolejnych doktoratów i spierać się, czy tutaj o kilka metrów popuścić, czy nie. Trzeba też rozwiązać węzeł gordyjski i połączenie wschodniej z zachodnią pętlą biegową pod Wielką Krokwią. Bo tu krzyżować się będą trasy z potokiem ludzi, którzy idą oglądać skoki.

– A czy Pana zdaniem ma znaczenie, że staramy się o mistrzostwa trzeci raz z rzędu?

– To z pewnością ważne. Widać, że jesteśmy obecni na międzynarodowej arenie. Nie załamywałbym rąk, gdybyśmy nie dostali mistrzostw trzeci raz. Koszty kandydowania nie są bowiem aż tak wielkie, abyśmy nad tym rozdzierali szaty. Dzięki temu pokazujemy w świecie, że jest w Polsce miasto, które chce zorganizować taką imprezę.

– Pojawiają się też informacje, że Park Tatrzański jest skłonny rozszerzyć zjazdowe trasy narciarskie na Kasprowym Wierchu.

– Kiedyś te wszystkie tereny były otwarte, cała Dolina Goryczkowa, Beskid służyły narciarzom. Trasy FIS 1, 2, 3 istniały nie tylko na mapie. Późniejsze działania parku były maksymalnie antyekologiczne. Rozerwały współistnienie dwóch ekosystemów – miejskiego i górskiego. Skazały też miasto na wegetację przez to, że Tatry zostały zamknięte drutem kolczastym dla rozwoju narciarstwa.