Rok Rząsy zainaugurowany. W poniedziałek, w przeddzień 30. rocznicy śmierci artysty, w jego autorskiej galerii została otwarta wystawa jego rzeźb niedokończonych. Świetnie korespondowała z rzeźbami muzyka, która zabrzmiała za sprawą Joanny Słowińskiej.

– Antoni Rząsa mógłby być na nas zły, że pokazujemy jego niedokończone rzeźby. Odważyliśmy się na to z kilku powodów. Te prace odsłaniają warsztat artysty, widać tu wyraźnie dialog artysty z tworzywem. Antoni Rząsa powiedział kiedyś, że bierze kawałek drewna i patrzy na niego, dopóki nie zobaczy tego, co jest w drewnie zaklęte – tłumaczyła podczas wernisażu Magda Rząsa, synowa zmarłego rzeźbiarza. – Jest też druga ścieżka. Ten los człowieka widoczny jest już w tych pierwszych uderzeniach siekiery. Proszę zwrócić uwagę, jak te klocki patrzą na nas – przekonywała.

– Te rzeźby, które są tu wśród nas, to trochę moje rodzeństwo – nie krył wzruszenia Marcin Rząsa, syn artysty, także rzeźbiarz. Kiedy zmarł ojciec miał 14 lat, rok później zmarła jego matka – Halina Rząsa, której wystawa fotografii zamknie w grudniu obchody Roku Rząsy. – W tych rzeźbach jest kawałek ojca. 30 lat to taki okres, który weryfikuje dorobek artysty. Te rzeźby wytrzymały próbę czasu. Opowiadają o sprawach, które towarzyszą człowiekowi od samego początku. I mimo że żyjemy w pozornie radosnych czasach, przychodzi moment, że taka sztuka jest potrzebna – przekonywał Marcin.

Na wystawie dominują niedokończone krzyże, są też dwie rzeźby z cyklu „Ukrzyżowanych kobiet”, płaskorzeźba będąca reminiscencją podróży do Włoch. Na boku niektórych prac notatki, numery telefonów, jakieś hasła. Namacalny dowód obecności Antoniego Rząsy w tym miejscu.

Pięknie podczas poniedziałkowego wieczoru z rzeźbami korespondowały pieśni, które przy akompaniamencie skrzypiec i harmonii śpiewała Joanna Słowińska. Były to pieśni religijne, głównie pasyjne, często ludowe melodie. O takiej samej mocy, prawdziwości uczuć, głębokiej, choć wyrażonej prostymi słowami religijności.

We wtorek w Starym Kościółku została odprawiona Msza św. za dusze Antoniego Rząsy i jego żony Haliny, a po nabożeństwie, w zakopiańskim magistracie Dorota Brajerska-Omieczyńska wygłosiła wykład na temat artysty. Zostały też pokazane dwa filmy dokumentalne o Antonim Rząsie (Grzegorza Dubowskiego „Portret Antoniego Rząsy” oraz Krzysztofa Kokoryna „Boży Drwal”).

Beata Zalot