Dziś w Sądzie Okręgowym w Nowym Sączu drugi dzień procesu lustracyjnego Andrzeja Gąsienicy Makowskiego, starosty tatrzańskiego. Wczoraj przesłuchano starostę i jednego z byłych funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa. Dziś zeznawali kolejni esbecy.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"7710"}

Pierwszy ze świadków, doświadczony funkcjonariusz Stefan P. wielokrotnie zasłaniał się niepamięcią wydarzeń i osób. Po przeczytaniu przez sędzinę zeznań, jakie złożył przed prokuraturą IPN w Krakowie podtrzymał swe zeznania.

- Doumenty przemawiają za tym, że Makowski był tajnym agentem. To ewidentne - podkreślił Stefan P. Dla niego wystarczającym jest zobowiązanie się do dbałości o dobro gospodarcze zakładu i zachowanie w tajemnicy tego jednego spotkania.

- Prowadziliśmy już kilka spraw lustracyjnych, ale zawsze w zobowiązaniu do współpracy było stwierdzenie o tajności wszystkich przyszłych spotkań - wyraził zdziwienie przewodniczący składu sędziowskiego Bogusław Bajan. Esbek zasłaniał się niewiedzą, mówił o jakimś przeoczeniu. Przyznał, że samo podpisanie zobowiązania do współpracy oznaczało, że SB pozyskało kandydata na TW. - Aby być TW, trzeba było zostać zarejestrowanym - dodał.

Nie potrafił jednak powiedzieć, kto i kiedy zarejestrował i Makowskiego. Podkreślił, że z tajnymi współpracownikami spotykał się poza zakładami pracy, w kawiarniach, samochodach. Nie wykluczał, że możliwe było spotkanie w zakładzie pracy.

- Myśmy często pisali, a wychodził z tego guzik - bez ogródek stwierdził Józef Ch. drugi zeznający dziś świadek. On miał przejąć prowadzenie TW Andrzej II (rzekomy pseudonim Makowskiego). Zaczął od tego, że Makowskiego widział raz w życiu, przez dwie minuty w zakładzie Podhale produkującym buty w Nowym Targu. Zasłaniał się zbyt długim upływem czasu. Potem jednak rzucił garść szczegółów.

- On nigdy nie miał czasu, migał się od dostarczania nam informacji. Zawsze spotykaliśmy się z nim we dwie osoby, z moim przełożonym Stefanem P. Następnie dodał, że Makowski zawsze podczas czterech spotkań dopytywał o co wam chodzi, aż w końcu powiedział, że nie będzie się spotykał, może rozmawiać tylko o problemach zakładu pracy w Przedsiębiorstwie Budownictwa Ogólnego Podhale w zakresie swoich obowiązków.

Na końcu zeznawał przełożony szeregowych esbeków, który dokonania swych pracowników ocenił na słabą lub minus trójkę w skali ocen od 2 do 5. A o Makowskim stwierdził.

- Nie były rzetelnym TW, prędzej nadawałby się na kontakt służbowy, za pomocą których oficjalnie SB docierało do dyrekcji zakładów - stwierdził ostatni przesłuchiwany dziś świadek, Andrzejch Ch., były naczelnik wydziału piątego SB. Poza protokołem dodał, że do akt Maciarewicza (na jego słynnej liście znalazł się z początkiem lat 90) miało dostęp bardzo wiele osób spoza służby.

Przpomniał że w tamtym czasie istniała instrukcja żeby do zobowiązania dołączać zapis o treści: zobowiązuję się do współpracy ze służbą bezpieczeństwa, przybieram pseudonim, będę realizował zadania postawione przez oficera, zobowiązuję się do przekazywania informacje ustnie lub na piśmie.

- Tajny współpracownik, to był już konkretny pracownik, przed którym stawiano poważne zadania, z których zostawał rozliczany przez oficera prowadzącego - podkreślił Andrzej Ch.

Na zakończenie procesu obrońca poprosił o przesłuchanie kolejnych czterech świadków, byłych dyrektorów PBO Podhale w Zakopanem.

Rafał Gratkowski