Babska muzyka „Dziurawiec” obchodziła jubileusz pięciolecia istnienia. 11 lutego w karczmie „U Wnuka” w Zakopanem zeszły się muzykantki i przyjaciele.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"7763"}

Góralskie baby już siedem lat temu stworzyły kapelę. Grały podczas rozmaitych imprez, m.in. na „Muzykanckich Zaduszkach”. Z czasem babska muzyka otrzymała nazwę „Dziurawiec”, a ich „ojcem chrzestnym” jest Jan Karpiel Bułecka, który 24 czerwca obchodzi jednocześnie urodziny i imieniny, a dziurawiec nazywany jest ziołem świętego Jana. – Dziurawiec to aromatyczne zioło o złotożółtych kwiatach, których najwięcej pojawia się 24 czerwca. Dzień ten jest tradycyjnie obchodzony jako dzień urodzin Jana Chrzciciela, dlatego dziurawiec zwyczajny jest również nazywany ziołem świętego Jana lub świętojańskim zielem. Liście i kwiaty dziurawca, które są używane w leczeniu, również zbiera się w tym okresie – rozpoczęła rocznicowe spotkanie Małgorzata Wnuk. W dawnych czasach przypisywano dziurawcowi działanie magiczne, wierzono, że roślina chroni przed czartami i złymi czarami.

– Pierwszy skład zaprezentował się podczas Muzykanckich Zaduszek, a chłopy patrzyły, jak baby grają. Było wtedy też pierwsze spotkanie robocze – przypominał Jan Karpiel Bułecka. Po raz pierwszy jako muzyka o nazwie „Dziurawiec” wystąpiły w galerii Bronisława Chromego w Krakowie z okazji 80. urodzin artysty.

Przez kapelę przewija się 14 góralek-muzykantek: Stanisława Szostak Berda, Anna Karpiel Bułecka-Urbaniak, Halina Maciata-Lasak, Anna Chowaniec Rybka, Anna Jarosz zwana Zbójnicką, Agata Pitoń, Anna Trebunia Tutka-Wyrostek, Katarzyna Śledź, Elżbieta Styrczula Maśniak-Cukier, Zofia Sturczula Maśniak-Ziach, Izabela Zając, Agnieszka Gąsienica Giewont, Anna Michałczak i Honorata Jarosz. W zależności od potrzeby, zawsze kilka z nich znajdzie czas, aby zagrać, dlatego skład muzyki się zmienia.

W czasie jubileuszowego spotkania muzykantki otrzymały dyplomy z tekstem Wandy Czubernat: „Drobnym kwieciem pola zdobi, pscółka śniego miodek robi, a harbatka dobro śniego na nas „zespół dnia drugiego”. Tysiąc razy już bez mała takom chorość opisała ciotka z Raby – Wanderyjo, co dziurawiec na niom pijo. W nuku robi nom porządek, goi flaki i zołądek i to syćko nom przytęzy, co kultura nadwyręzy. Niek nom kwitnie i przygrywo, bo tak piyknie sie nazywo, dziurawo muzyka nasa – dryg, uroda, wdzięk i krasa”.

Jolanta Flach