Zakopiański oddział Związku Sybiraków jako pierwszy w kraju ulega rozwiązaniu. – Brak nam sił na dalsze działanie – smucą się Sybiracy.

Zebranie likwidacyjne odbyło się w piątek. W najbliższych dniach związkowy sztandar zostanie przekazany parafii Świętej Rodziny. – Bardzo mi zależało na tym, by utrzymać naszą działalność. Niestety, to ponad nasze siły – podkreśla Małgorzata Albrzykowska, wiceprezes Związku Sybiraków w Zakopanem – To będzie pierwszy w kraju oddział, który się likwiduje.

Zakopiański oddział działał od kwietnia 1989 roku. W najlepszych czasach skupiał ponad pięćdziesięciu Sybiraków. Nie tylko z Zakopanego. W Związku działali ludzie z Nowego Targu, Szczawnicy, Rabki, Spytkowic. Niestety, upływ czasu wykruszał najsilniejszych. Dziś w Związku Sybiraków jest góra dwadzieścia osób. – Ale siły do działania ma garstka. Większość z nas to osoby zniedołężniałe, wiekowe. Apelowałam o wspieranie naszej działalności już w październiku 2009 roku. Tak bardzo chcieliśmy utrzymać Związek Sybiraków. Niestety, na przeszkodzie stoi nasz statut – dodaje Małgorzata Albrzykowska. Bo członkiem Związku Sybiraków może być tylko osoba, która przeżyła czas zesłań i stalinowskich prześladowań.

Inicjatorami powołania Związku Sybiraków w Zakopanem byli: Józef Kulon, Stanisław Weseli, Bronisław Kłosowski, Grażyna Nowakowska, Stefan Przybylik i Maria Bednarz. Pierwsze spotkanie mieszkających w Zakopanem Sybiraków odbyło się 11 kwietnia 1989 roku. Zorganizowała je szesnastoosobowa grupa założycielska, która wyłoniła spośród siebie Tymczasowy Zarząd organizującego się Związku. Na prezesa zarządu został wybrany Józef Kulon. Po podaniu do publicznej wiadomości informacji o powstaniu w Zakopanem Związku Sybiraków, z całego Podhala, Orawy, Spiszą, Rabki, Jordanowa, Żywca, Szczawnicy i innych miejscowości zaczęły napływać zgłoszenia osób zainteresowanych. Zakopane administracyjnie należało do województwa nowosądeckiego, ale zakopiańczycy zaczęli ubiegać się o status jednostki samodzielnej. Zarząd Główny przychylił się do wniosku i koło w Zakopanem działało na prawach oddziału. Uchwała z 23 września 1995 roku potwierdziła ten status.

– Choć rozwiązujemy oddział, nie przestaniemy się spotykać. 17 września każdego roku, dopóki życia, dopóki sił, będziemy przychodzić pod naszą pamiątkową tablicę na cmentarz na Pęksowym Brzyzku – podsumowuje Małgorzata Albrzykowska.

Parę dni temu lokatorzy z piętra zalali wodą siedzibę Sybiraków przy placu Niepodległości 6. To był dla nich prawdziwy gwóźdź do trumny.

Rafał Gratkowski