Pod Giewontem po raz pierwszy są pokazane obrazy olejne Gersona. Można je oglądać w willi Oksza.

Mianem malarza Tatr można nazwać niewielu pejzażystów. Góry trzeba czuć, a Tatry Wojciech Gerson wyczuwał znakomicie. Poznawał je od początku lat 60. XIX wieku. Jego pejzaże tatrzańskie odznaczają się wielką wrażliwością i delikatnością. Malowane głównie w okresie lata soczystymi, żywymi kolorami. Wyróżniają się wielkim realizmem i wyczuciem przestrzeni.

W Galerii Sztuki XX wieku w zakopiańskiej willi Oksza (filia Muzeum Tatrzańskiego) można od piątku podziwiać pejzaże tatrzańskie autorstwa Wojciecha Gersona. Dzieła pochodzą z kolekcji największych polskich muzeów narodowych.

- Gerson uznawany jest za jednego z najwybitniejszych pejzażystów polskich XIX wieku, a jego tatrzańskie pejzaże za jedne z najlepszych obrazów o tematyce górskiej w historii sztuki polskiej - mówiła podczas wernisażu 1 lipca Anna Wende-Surmiak, dyrektorka Muzeum Tatrzańskiego. - Gerson symbolicznie powraca do Zakopanego dokładnie w swoje 190. urodziny, czyli 1 lipca - dodała. W tym roku przypada też 120. rocznica śmierci artysty. 

Prezentowane na wystawie obrazy olejne Gersona z pobytu w Tatrach zatytułowane: „Odpoczynek w szałasie” z 1862 r., „Dzieci góralskie” z 1868 r., „Igraszki dzieci góralskich” z 1867 r. są głównie scenami rodzajowymi, w których krajobraz pełni rolę tła.

Pod koniec XIX wieku powstały najwybitniejsze tatrzańskie pejzaże Wojciecha Gersona: „Zwał skalisty w dolinie Białej Wody”, „Wyschnięty potok w Tatrach” czy „Cmentarz w górach”.

jof