Jeszcze niedawno przemierzał ulice w Zakopanem na rowerze, roznosząc pocztę. Na emeryturze przejechał na dwóch kółkach całą Polskę.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"84231"}

Macieja Żelechowskiego zna wielu zakopiańczyków. Przez lata był sumiennym listonoszem, który na rowerze dostarczał nam listy, te z dobrymi i złymi wiadomościami. Kilka lat temu przeszedł na emeryturę. - Jazda na rowerze została mi we krwi. Te lata spędzone na dwóch kółkach z torbą listonosza sprawiły, że kondycja nie była zła, więc teraz postanowiłem zwiedzać Polskę - mówi Maciej Żelechowski. 

Na rowerze z psem

Od trzech lat na rowerze w wakacje przemierza nasz kraj. W tym roku w planach miał jazdę z Polski przez Litwę do Obwodu Kaliningradzkiego i z powrotem do Polski, niestety pandemia pokrzyżowała te plany. Pan Maciej ze swoją znajomą Agatą Wojtecką postanowił więc przejechać niemal przez całą Polskę z północy na południe. W rowerową podróż wyruszyli z psem - przygarniętym pół roku temu ze schroniska dla zwierząt mieszańcem owczarka niemieckiego Hachim. Do Gdańska pojechali pociągiem. W dzisiejszych czasach podróż z psem i dwoma rowerami nie przysparza większych problemów.

1300 kilometrów na dwóch kółkach

Plan był taki, aby z Gdańska pojechać na wschód, następnie przejechać wschodnią częścią Polski trasą rowerową "Grenn Velo", aby w końcu dojechać na dwóch kółkach do Zakopanego. Plan zrealizowali prawie w stu procentach. Rowerzyści z Zakopanego przejechali prawie 1300 kilometrów, dojechali do Sandomierza, tam musieli zakończyć wyprawę ze względu na katastrofalne upały.

Polska na wyciągnięcie dłoni

- Polska jest naprawdę piękna, a z perspektywy dwóch kółek poznajemy takie miejsca, o jakich się nam nie śniło. Trochę tylko szkoda, że te rowerowe trasy, ścieżki zaczynają być zaniedbane. W małych miejscowościach miejsca do odpoczynku dla rowerzystów zamieniają się w miejsca spotkań okolicznych pijaczków - opowiada pan Maciej. To oprócz much i komarów, które atakowały na Mazurach, chyba jedyne niezbyt dobre wspomnienia z całej trasy, której pokonanie zajęło niecałe 20 dni. - Gdy jedzie się na rowerze, wszystko można zobaczyć, wręcz dotknąć, zachłysnąć się powietrzem, poznać ludzi. Mamy w naszej Polsce przepiękne, mało znane i dzikie krajobrazy. Może tylko smutne jest to, że wsie we wschodniej i północnej Polsce szybko się wyludniają. Wiele jest opuszczonych domów, zostali tylko starsi ludzie - opowiada pan Maciej.

Nie chcieli nas wypuścić

Na swojej drodze spotykali się z wielką życzliwością. W każdej małej miejscowości najlepszym punktem informacyjnym jest miejscowy sklep. - W jednym z nich właściciel był zagorzałym rowerzystą, zaraz zadzwonił do znajomych i po godzinie mieliśmy asystę i towarzystwo Wiesi i Mirka na dystansie 30 kilometrów na trasie z Parczewa w kierunku Lublina. W jednej z wiosek gospodarze zaprosili nas na coś do picia, skończyło się na całym pysznym obiedzie. Nie chcieli nas wręcz wypuścić w dalszą drogę, to było niesamowite - opowiada pan Maciej.

Hachi - najlepszy rowerowy przyjaciel

Przed wyjazdem na trasę ze strony Mapy.cz ściągnęli mapy drogowe. Są o wiele dokładniejsze niż mapy oferowane przez Google. Dzięki temu zabłądzili tylko jeden raz. Obowiązkowym wyposażeniem były też zapasowe dętki rowerowe. Gumę złapali pięć razy. Noclegi wyszukiwali z pomocą internetu, najczęściej nocowali w gospodarstwach agroturystycznych. Cztery razy noclegu nie znaleźli, wtedy za schronienie służył im zabrany ze sobą namiot. Po drodze przekonali się, że wzięli ze sobą za dużo ciepłych ubrań, a upały były coraz większe, wysłali więc z podróży paczkę do Zakopanego. Uczestniczący w wyprawie ich wierny towarzysz Hachi nie sprawiał żadnych problemów, podczas upałów zakładaliśmy mu specjalną kamizelkę chłodzącą. - Pół roku temu wzięliśmy go ze schroniska. Gdy pracowałem zimą na Kasprowym Wierchu, był jeszcze wobec mnie trochę nieufny, w czasie wyprawy bardzo się z nami zżył - mówi pan Maciej. W czasie podróży Hachi biegał koło roweru gdy jechali leśnymi ścieżkami. Na przyczepce rowerowej podróżował, gdy jechali po asfalcie, inaczej poparzyłby sobie łapki. 

Nad Biebrzą

Przyczepka to było dodatkowe obciążenie, bo pod górę nie dało się jechać szybciej niż 6-8 kilometrów na godz., a i na zjazdach nie można się było bardzo rozpędzić. Hachi jako jeden z niewielu psów w naszym kraju ma zaliczoną tak długą trasę. - Namawiam wszystkich do spędzania wakacji w ten sposób, wspomnienia pozostaną z nami na długo, a jeszcze poznajemy piękno naszego kraju. Cudownie wspominamy wizytę nad Biebrzą. W pamięć zapadła nam też miejscowość Wirwilty w warmińsko-mazurskim i poznane tam małżeństwo - Ala i Andrzej Góreccy. Miejscowi artyści dekorują wioskę oryginalnymi rzeźbami - wspomina pan Maciej i już myśli o przyszłorocznej wyprawie - może pandemia odpuści i uda się zrealizować plany podróży z Polski przez kraje nadbałtyckie. 

Paweł Pełka