To jedno z wielu haseł, jakie padają dziś w Warszawie: do stolicy przyjechali medycy z całej Polski, także pielęgniarki z Nowego Targu i Zakopanego

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"85401"}

O co upominają się służby medyczne? Poniżej publikujemy pełny tekst z żądaniami środowisk lekarskich i pielęgniarskich, a także służb ratowniczych, które dziś protestują w Warszawie: 

POSTULATY WSPóLNE 02-09-2021:  

Natychmiastowa zmiana ustawy o wynagrodzeniach.

Żądamy natychmiastowej zmiany ustawy o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego w podmiotach leczniczych, która obecnie pomija doświadczenie i posiadane kwalifikacje personelu medycznego.  Wprowadzenie zmian do ustawy powinno przeciwdziałać:

nierównemu traktowaniu pracowników ochrony zdrowia przez pracodawców przy ustalaniu wynagrodzeń,

nadużyciom pracodawców przy interpretacji przepisów,

odchodzeniu pracowników medycznych z publicznej ochrony zdrowia.

Natychmiastowe zrównanie wynagrodzeń medyków do średniej Unii Europejskiej. 

Po wejściu w życie złej ustawy Niedzielskiego minimalne  wynagrodzenie dla pielęgniarki wchodzącej do systemu to 3772 zł brutto, co przy 160 godzinach pracy miesięcznie daje stawkę 23,50 zł/godz. Z kolei dla pielęgniarki z 30-letnim doświadczeniem stawka minimalna to 4186 zł brutto czyli 26,00 zł/godz. Tymczasem w Niemczech od 2017 roku minimalna stawka wynagrodzenia to 8,84 euro (ok. 39,90 zł) /godzinę.

Rządzie! Płać realnie za leczenie, a nie po przecenie. 

Nie róbcie z medyków urzędników 

Codziennie pielęgniarki i położne wypełniają dziesiątki formularzy i dokumentów, przybijają setki pieczątek kosztem czasu, który powinien być poświęcony pacjentom.   

Nie ma medyków – nie ma leczenia. Same łóżka nie leczą! 

W Polsce na 1000 mieszkańców przypada 5 pielęgniarki/położnej. Średnia europejska to 8,4 pielęgniarki/położnej na 1000 mieszkańców. Inwestycje w sprzęt i budynki na poziomie XXI wieku nie idą w parze z oda ilość personelu na XIX wielu. Tracimy absolwentów studiów medycznych, którzy nie podejmują pracy w Polsce

Pacjencie, chcemy żebyś był bezpieczny! Bezpieczeństwo medyka = bezpieczeństwo pacjenta.

Przyjmujemy dyżury w stanie wyższej konieczności z powodu zbyt małych obsad pielęgniarkach i położniczych. Też mamy swoje choroby i często jesteśmy bardziej chorzy niż pacjenci którymi się opiekujemy. 

Nie róbcie z medyków niewolników 

Musza się skończyć niedopuszczalne praktyki wywierania presji i wymuszanie pracy w dodatkowych miejscach.. Pracodawca łatają braki kadrowe nieprzemyślaną rotacją pielęgniarek i położnych, bardzo często niezgodną z ich doświadczeniem i kwalifikacjami. Pracując 300 godzin w miesiącu pielęgniarki i położne narażają zdrowie swoje i pacjentów, którymi się opiekują.

POSTULATY PIELEGNIAREK I POŁOŻNYCH: 

Żądamy pilnej zmiany ustawy o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych, która obecnie pomija doświadczenie i posiadane kwalifikacje personelu medycznego.

Domagamy się przywrócenia norm zatrudnienia zapewniających bezpieczeństwo zdrowotne pacjentom i bezpieczne wykonywanie zawodów medycznych.

Apelujemy o zwiększenie liczby pracowników medycznych do poziomu średniej europejskiej i uznanie zawodów medycznych w publicznej ochronie zdrowia za zawody deficytowe.

Domagamy się ochrony pracowników medycznych przed hejtem i agresją.

Oczekujemy wprowadzenia urlopu zdrowotnego dla poratowania zdrowia dla medyków pracujących w systemie zmianowym oraz dodatku motywacyjnego dla emerytowanych medyków pracujących w publicznej ochronie zdrowia.

Żądamy urealnienia wyceny świadczeń zdrowotnych w publicznej ochronie zdrowia.

Domagamy się realizacji „Polityki Wieloletniej Państwa na Rzecz Pielęgniarstwa i Położnictwa w Polsce”.

Uzasadnienie

Wprowadzenie zmian do ustawy powinno przeciwdziałać:

nierównemu traktowaniu pracowników ochrony zdrowia przez pracodawców przy ustalaniu wynagrodzeń,

nadużyciom pracodawców przy interpretacji przepisów,

odchodzeniu pracowników medycznych z publicznej ochrony zdrowia,

Określone normy zatrudnienia gwarantują właściwą liczbę personelu medycznego w opiece nad pacjentem, co bezpośrednio przekłada się na jakość świadczeń zdrowotnych i minimalizację ryzyka popełnianych błędów medycznych przez przepracowany personel.

Prawne uznanie zawodów medycznych za deficytowe w celu wprowadzenia systemowych rozwiązań motywacyjnych (dodatki+) zachęcających do podjęcia pracy i pozostania w zawodzie.

Wprowadzenie rozwiązań prawnych i organizacyjnych zapewniających ochronę pracowników medycznych przed agresją fizyczną i słowną oraz dostęp do opieki psychologicznej dla osób poszkodowanych.

Polski medyk jest przepracowany - częściej choruje – odchodzi z zawodu - wcześnie umiera.

Wzrost kosztów realizacji świadczeń i brak realnej wyceny wykonywanej pracy w ochronie zdrowia zmniejsza dostępność pacjenta do publicznej opieki zdrowotnej.

Wstrzymanie realizacji „Polityki Wieloletniej Państwa na Rzecz Pielęgniarstwa i Położnictwa w Polsce” prowadzi do katastrofy kadrowej pielęgniarek i położnych w polskim systemie ochronie zdrowia.

POSTULATY WSPóLNE 02-09-2021

Związki zawodowe środowisk lekarskich żądają: 

Natychmiastowej zmiany ustawy o wynagrodzeniach.

Natychmiastowego zrównania wynagrodzeń medyków do średniej Unii Europejskiej.

Rządzie! Płać realnie za leczenie, a nie po przecenie. 

Wyceny procedur i świadczeń medycznych od lat są nierealne i bardzo nisko opłacane. NFZ płaci za wiele z nich o wiele mniej niż wynosi ich rzeczywisty koszt. Rządzący nie biorą pod uwagę np. rosnących kosztów utrzymania placówek, inflacji. Coraz więcej zadań nakładanych przez organizatorów ochrony zdrowia (rząd) na placówki powoduje ich coraz większe zadłużenie, bo nie idą za tym pieniądze na ich realizację. Mamy dość spełniania obietnic decydentów bez pokrywania ich realnych kosztów. 

STOP BIUROKRACJI

Wizyta u lekarza to 80 proce. Wypełniania druków NFZ i MZ. Czas poświęcony pacjentowi to tylko 20 proc. tej wizyty. W obliczu braku kadr medycznych powinniśmy wykorzystywać je mądrze i efektywnie. Potrzebujemy osób (i zintegrowanych rozwiązań informatycznych, a nie tylko cyfryzacji dokumentów!), które przejmą od lekarzy czy wysokokwalifikowanych pielęgniarek obciążenia biurokratyczne, to pozwoli medykom skupić się na pacjencie i rozwiązywaniu jego problemów.  

Do argumentacji przy rozmowach z dziennikarzami: Nie jest np. rozwiązaniem wprowadzenie asystenta chirurga, który będzie dublował zadania rezydenta i uniemożliwiał mu zdobywanie umiejętności praktycznych. Nie jest też właściwym kierunkiem dodawanie do zadań opiekuna medycznego kompetencji pielęgniarskich (na dodatek w przyspieszonym trybie nauczania) zamiast zadbać o pozyskanie odpowiedniej grupy osób do tego zawodu (również dzięki zachętom finansowym), aby pielęgniarki nie musiały poświęcać czasu na prace opiekuńcze, lecz mogły wykorzystać go wykonując czynności przejmowane od lekarzy. Tzw. poszerzanie kompetencji w praktyce i w swojej karykaturalnej postaci może oznaczać zaniżanie jakości świadczeń medycznych. 

Nie ma medyków – nie ma leczenia. Same łóżka nie leczą!

W Polsce na 10 000 mieszkańców przypada 24 lekarzy. Średnia europejska to 36 lekarzy. Proponowana przez rządzących restrukturyzacja szpitali i zakup nowego sprzętu bardzo cieszy, ale jeśli nie zadbamy o kadry medyczne i nie zapewnimy wzrostu zatrudnienia w publicznej ochronie zdrowia to w tych odnowionych budynkach z nowym sprzętem nie będzie miał się kto zająć leczeniem pacjentów. Średnie zatrudnienie w ochronie zdrowia w krajach europejskich wynosi 10 proc. w Polsce 6 proc. Musimy to zmienić i zacząć gruntowną reformę ochrony zdrowia, aby nie wykrwawiła się do końca!

Pacjencie, chcemy żebyś był bezpieczny! Bezpieczeństwo medyka to bezpieczeństwo pacjenta.

W krajach skandynawskich wprowadzono system no-fault. Wszystkie placówki medyczne w kraju wykupują obowiązkowe ubezpieczenie na rzecz pacjentów Gdy dojdzie do niepożądanego zdarzenia medycznego, nie trzeba orzekać, z czyjej winy ono nastąpiło. Wystarczy udowodnić, że miało ono miejsce i pacjent poniósł szkodę. Dzięki szybko wdrożonej rehabilitacji leczniczej, finansowanej w ramach systemu. Zamiast pytać: „kto zawinił?”, najważniejsze jest pytanie: „czy pacjent doznał szkody?”. Oddzielnie prowadzi się analizy zdarzeń powodujących szkody i szuka odpowiedzi na pytanie: „dlaczego coś poszło nie tak?”. System bardzo szybko usprawni wypłatę odszkodowań poszkodowanym chorym.

Podążono tą drogą, gdyż uznano, że na procesach sądowych dotyczących orzekania za błędy medyczne najwięcej zyskiwali prawnicy, a nie pacjenci.

W chwili obecnej lekarze często obawiają się wykonywać swoją pracę. To sprawia, że zlecają nierzadko więcej badań niż faktycznie potrzeba, wysyłają pacjenta na nie zawsze potrzebne konsultacje u innych specjalistów. Taka defensywna medycyna jest kosztowna.