Niefunkcjonalne i nie spełniające swej roli. Tak w wielkim skrócie wyglądają miejsca parkingowe dla niepełnosprawnych w Zakopanem.

Jeśli w ogóle są wyodrębnione. Bardzo często miejsce dla inwalidy zajmuje samochód osoby zdrowej. Przeprowadzona „Analiza parkingów miejskich pod kątem przystosowania miejsc parkingowych do potrzeb osób niepełnosprawnych” wykazała wszystkie niedogodności, z jakimi na co dzień borykają się osoby starsze, inwalidzi. Wyniki badań nie zostawiają suchej nitki na odpowiedzialnych za wygospodarowanie miejsc parkingowych. Miejsca parkingowe dla osób niepełnosprawnych w większości przypadków nie spełniają wymogów ustawowych, są niefunkcjonalnie usytuowane i nie zapewniają swobodnego dostępu do przylegających ciągów komunikacyjnych.

Analizę przygotowywał od jesieni ubiegłego roku asystent burmistrza miasta ds. osób niepełnosprawnych. W związku z jej wynikami w styczniu 2010 roku został w ramach programu „Zakopane bez Barier” rozpoczęty projekt „Przyjazny parking”. – Należy dołożyć wszelkich starań, aby te miejsca, które znajdują się na parkingach będących we władaniu gminy, zostały należycie przystosowane pod wszystkimi względami – zaznacza Jakub Sikorski, asystent burmistrza ds. osób niepełnosprawnych. – Dlatego zapoczątkowaliśmy projekt „Przyjazny Parking”, którego celem jest stworzenie spełniających wszystkie wymogi ustawowe miejsce parkingowych dla osób niepełnosprawnych. Miejsca takie mają być przede wszystkim łatwo dostępne, zapewnić swobodne dotarcie do przyległego chodnika, mają mieć indywidualne oznakowanie kolorystyczne, które pozwoli je łatwo odróżnić od pozostałych miejsc. A co najważniejsze, mają stanowić 5% wszystkich dostępnych miejsc na danym parkingu. W ramach projektu planowane jest montowanie przy każdym miejscu dla osób niepełnosprawnych tablic informacyjnych o programie „Zakopane bez Barier”.

Te wszystkie działania mają stworzyć w Zakopanem sieć miejsc parkingowych dla niepełnosprawnych. – Dzięki wyeksponowaniu kolorystycznemu zmniejszy się prawdopodobieństwo korzystania z tych miejsc przez osoby nieupoważnione – dodaje Jakub Sikorski.

Odrębny problem stanowi komunikacja, która w naszym mieście w ogóle nie jest przystosowana do potrzeb niepełnosprawnych. Nieliczne niskopodłogowe autobusy jeżdżą w nieustalonych godzinach i na różnych trasach. Ich kursy nie są zaznaczane w rozkładach jazdy. Dlatego osoba poruszająca się na wózku inwalidzkim nie może zaplanować przejazdu. – W rozkładach jazdy nie ma ważnych z punktu widzenia nie tylko osób niepełnosprawnych tras: do szpitala na Kamieńcu i do dwóch dużych ośrodków rehabilitacyjnych na Ciągłówce. Nie ma też w Zakopanem popularnego w innych miastach transportu „od drzwi do drzwi” – podsumowuje Jakub Sikorski.

Ankieta wykazała, że sama dostępność do opieki zdrowotnej i rehabilitacji również stanowi poważny problem dla badanych. Wymieniali wiele bolączek: brak sprzętu rehabilitacyjnego (wózków, chodzików), małą liczbę wykwalifikowanych rehabilitantów, potrzebę działania asystentów osobistych, słabą dostępność do lekarzy specjalistów. Postulowali też o większe zainteresowanie pracowników Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej osobami starszymi.

rav