Dzień, który jest podobny do poprzedniego, jest dniem straconym - wspominał motto życiowe Jacka Walczaka, prowadzący świecką, bardzo wzruszającą uroczystość pożegnania na nowym cmentarzu zakopiańskim.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"86505"}

Rodzina i tłum przyjaciół oraz znajomych towarzyszyli w ostatniej drodze tej nietuzinkowej zakopiańskiej postaci. Prochy podróżnika spoczęły w kolumbarium.

Świecki urzędnik przypomniał, że Jacek Walczak urodził się w Łodzi. Tam w technikum mechanicznym nauczyciel geografii wpoił mu miłość do podróży. To wtedy Walczak zaczął uczyć się hiszpańskiego. W ciągu swojego życia poznał zresztą wiele innych języków. Początkowo jego wyjazdy miały charakter zarobkowy, jak te do Holandii czy do Maroka. Po kilku latach spędzonych właśnie w tym afrykańskim kraju, podjął decyzję o tym, że już nigdy nie będzie pracował w żadnej fabryce. 

Najwięcej podróży odbył jako pilot wycieczek i przewodnik wraz z biurami podróży, dla których pracował. W Zakopanem osiadł na początku XXI w. W świat góralszczyzny pomogli mu wejść prof. Parczewski i znany restaurator Kuba Kruger. Był członkiem Łódzkiego Klubu Wysokogórskiego i Związku Podhalan. Jego największym taternickim osiągnięciem było przejście Zamarłej Turni. Pasją były wyjazdy do Ameryki Południowej, fascynował się historią prekolumbijską. W jednym z peruwiańskich pubów na jego widok zawsze włączano ulubioną piosenkę podróżnika Stairway to heaven zespołu Led Zeppelin. Takim też utworem pożegnano Jacka Walczaka w Zakopanem.

[WIDEO]5843[/WIDEO]