Nie w Nowym Jorku, nie w Los Angeles, a w Zakopanem, w niedzielny wieczór koncertował Bennie Maupin, światowej klasy saksofonista pochodzący z Detroit, który współpracował m. in. z Milesem Davisem, czy Herbie Hancockiem.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"9043"}

Polski kwartet amerykańskiego jazzmana zagrał kompozycje z płyty Early Reflections, które w większości powstały pod Tatrami i dwa lata temu zostały nagrane w Warszawie. Pomimo ciężkich chmur, które wdzierały się do Miejskiej Galerii Sztuki przez okna dachowe, zapomnieliśmy na kilka chwil o zimnym, deszczowym maju. I to nie była muzyka z muzeum jazzu. Maupin grał na zmianę na klarnecie basowym i saksofonach – altowym i tenorowym.

Towarzyszący Maupin’owi muzycy choć są bardzo młodzi, grają z polotem, dojrzale, bez jakiejkolwiek tremy do legendy z Detroit. Michał Tokaj to poeta fortepianu. Z pozoru pozostaje w tle saksofonów, ale ten drugi plan przebija się wyżej i prowadzi równorzędny dialog z Maupinem. Chwilami Tokaj gra dysharmonicznie, to znów w zgodzie z wątkiem Mistrza. Ale wtedy Łukasz Żyta daje upust swoim fantazjom – jego perkusja gra jednocześnie: kolorowo, mięsiście, soczyście. Jego solowy popis został mocno nagrodzony oklaskami

Pojawienie się Hani Rybki Chowaniec to jeszcze większy ładunek emocjonalny. Potrafi skupić na sobie wzrok publiczności, jednocześnie pozostając do niej w dystansie. W tym sensie mamy do czynienia z artystką podprądową. I wbrew pozorom, to się może podobać jeszcze bardziej. Panuje nad głosem, ale odważniej niż dwa lata wstecz, wchodzi w żywiołowe wokalizy, raz niesłychanie ciche i subtelne, to znów bardzo dynamiczne. Jej skala śpiewu wydaje się nie mieć granic.

– Wierzę, że Hania będzie jednym z najpiękniejszych głosów w jazzie XXI wieku – tak ze sceny wieszczył w niedzielę Bennie Maupin. I nie ma w tym cienia przesady. Rybka ma wszelkie atuty – potężny głos, własny pomysł na śpiewanie, doskonały image sceniczny i silnego mecenasa w osobie Bennie’go. Trzymajmy kciuki. Zamykający koncert utwór pochodził spoza zestawu Early Reflections.

Dynamiczny, „crimsonowsko” progresywny, z pasażami Maupina na saksofonie tenorowym odsłonił jeszcze bardziej zasoby energii weterana jazzu. Ten muzyk się nie starzeje.

Marek Tomalik, p