Już w trzecim dniu wojny mieszkanki Zakopanego wpadły na pomysł, aby prowadzić świetlicę dla dzieci z Ukrainy. Swój plan zrealizowały w dwa dni.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"92811"}

- Zadzwoniłyśmy do Piotra Zygarskiego, który prowadzi hotel PRL i przyjmuje uchodźców. Powiedział, że ma pomieszczenie na świetlicę i chętnie nam przekaże - relacjonuje Dorota Sterba. Ostatecznie świetlica powstała na IV piętrze hotelu PRL przy ul. Makuszyńskiego. Rozpościerają się stąd piękne widoki na Tatry, ale największą nagrodą dla prowadzących ją pań jest uśmiech przebywających w niej dzieci. Z wyposażeniem świetlicy nie było najmniejszego problemu. - Wystarczył jedno ogłoszenie w internecie, aby na nasz apel odpowiedziało wiele firm i praktycznie w kilka godzin miałyśmy wszystko co potrzebowałyśmy. Pizzeria zapewnia jedzenie, cukiernia ciastka, tatrzańskie zoo oferuje darmowy wstęp, z pomocą przyszedł też dzielnicowy.

- To świetlica dla wszystkich dzieci z Ukrainy, które przyjechały do Zakopanego. Wiadomo, że ich matki, babki nie mogą się nimi zajmować 24 godziny na dobę. Dzięki naszej opiece mogą iść coś załatwić, stanąć w kolejce po PESEL, czy nawet podjąć pracę, nie martwiąc się o to, co dzieje się z ich pociechami - dodaje Jolanta Witowska.

Świetlica jest czynna 6 i pół godziny dziennie. Zajęcia z dziećmi prowadzą tylko i wyłącznie wolontariusze, którzy również odpowiedzieli na ogłoszenie. Nikt za swoją pracę nie bierze nawet złotówki. - Matki dzieci, którymi się opiekujemy myślały, że wszystkim wolontariuszom ktoś płaci. Często były zdziwione, że to wszystko odbywa się za darmo na zasadzie wolontariatu - dodaje Dorota Sterba. Wśród wolontariuszy są nauczycielki, harcerki. Przychodzą też zakopiańskie dzieci, które chcą poznać swoich rówieśników z Ukrainy.

Dzieci mają różnego rodzaju zajęcia, gry. Po tych mniejszych nie widać wojennej traumy. Chyba wydaje się im, że są na wakacjach. Czasem tylko na rysunku zamiast ptaków pojawiają się wojskowe samoloty. Starsze dzieci bardziej zdają sobie sprawę z tego co się dzieje, przywiozły ze sobą straszne wspomnienia. - Była na przykład 14-letnia dziewczynka, z którą początkowo prawie nie było kontaktu. Przez 3 dni nie wychodziła z pokoju, była bardzo smutna. Zaprosiłyśmy ją tu do świetlicy, początkowo miała tylko łzy w oczach. Musiałam ją dopiero namówić na wyprowadzenie psa. Gdy to się stało zaraz się zmieniła, można powiedzieć że wróciła do życia, pojawił się u niej szeroki uśmiech i poszła do szkoły - dodaje Dorota Sterba.

Świetlica nadal potrzebuje wolontariuszy, którzy mogą poświęcić kilka godzin w tygodniu, aby zajmować się dziećmi. Najlepiej, aby były to po dwie osoby. Jeśli ktoś chce zostać wolontariuszem niech zgłosi się pod numer 603 587 395.