– Naszym zamiarem nie było przypisanie Podhalu czarnej legendy, czy „gęby”. Po prostu szukaliśmy wśród Podhalan odpowiedzi na trudne pytania – tłumaczył Bartek Kuraś, jeden z autorów książki „Bedzies wisioł za cosik. Godki podhalańskie”, podczas wtorkowego spotkania w Zakopanem.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"9281"}

Promocja wspólnej książki Bartłomieja Kurasia i Pawła Smoleńskiego odbyła się w Cafe Tygodnik Podhalański. Jej bohaterami jest między innymi Ogień, Józef Krzeptowski „Ujek”, Oppenheim. Książka jest efektem ich 10-letniej pracy reporterskiej. – W tak dramatycznym splątaniu historii najważniejsze jest, żeby ludzi wysłuchać, żeby nie dać się zapędzić na żadną ze stron, żeby pamiętać, że nie ma jednej prawdy na te tematy. I autorom się to udało – przekonywał jeden z uczestników wtorkowego spotkania.

Dlaczego wśród tak ważnych dla Podhala bohaterów znalazło się miejsce dla Gudbajów, właścicieli agencji towarzyskiej z Poronina, którzy zasłynęli z krótkotrwałego „cudu”? – pytano autorów. – Ta książka nie jest tylko historią podhalańską, to także opowieść o ogólnopolskim szaleństwie i hipokryzji – przekonywał Paweł Smoleński. – Historia Gudbajów pokazuje nasz narodowy talent podczepiania się pod różne autorytety. Oni oszukali nas wszystkich i pamięć wielkiego człowieka – Jana Pawła II – tłumaczył autor.

– Wspólnym mianownikiem dla opisanych w książce postaci i wydarzeń jest ich mityczność. Czy Zakopane i Podhale nie wymaga nowego typu narracji? – pytał Maciej Krupa. – Podhale to miejsce szczególne, głównie poprzez mity, które się do niego przykleiły. Ale są to mity nieszkodliwe, wręcz rozwijające i twórcze – bronił się Smoleński. Maciek Krupa, choć cieszył się z książki i tematów w niej podjętych, zarzucał autorom niekonsekwencje chronologiczne, a także to, że „dali się ponieść hermeneutyce podejrzeń”.

Głównie jednak autorzy zbierali gratulacje za podjęcie tematów trudnych, często traktowanych na Podhalu jako tabu. Za pokazanie różnych opinii na te same tematy, za obiektywizm. – Znałam „Ujka” Krzeptowskiego dobrze, nie raz się denerwowałam, jak mi z chałupy męża wyciągał. Taki był, jak napisaliście – podkreślała Stanisława Pitoń.

Książki gratulował autorom także Krzysztof Trebunia Tutka, który oprócz muzykowania, interesuje się bardzo historią Podhala. Podkreślał jednocześnie, jak potrzebna jest pokora górali w spojrzeniu na własną historię.

Beata Zalot