Jadwiga Malina wątpi, zadaje pytania, czasem ironizuje. Swoje osobiste przeżycia wpisuje w to, co uniwersalne. I daje nam nadzieję, na trudne czasy.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"98254"}

Gościem 209. Wieczoru na Harendzie była Jadwiga Malina, krakowska poetka a pretekstem do spotkania jej najnowsza książka "Teoria powtórzeń".

Poetka spisała w niej swoje życie w formie wierszy, często miniatur poetyckich, przy każdym zaznaczając datę ważną w jej życiu. Napisane w ciągu dwóch lat utwory są poetyckim pamiętnikiem. Klamrami zamykającymi czas są: data urodzenia poetki - 1976 r. i związany z nią krótki wiersz "Cóż dodać" ("Dokładnie nie pamiętam, niedokładnie też") oraz wiersz z datą 2021 r. "Rozumiem, że chcesz zobaczyć to do końca" ("Boże drogi, ale się porobiło. Tak się porobiło, że już wystarczy.").

Siłą wierszy Jadwigi Maliny jest na pewno prostota formy, języka, przy ich głębi przekazu. Przy filozofii, która się z nich wyłania. Ze słów tak oszczędnych, a jeszcze bardziej z milczenia pomiędzy nimi.

Poetka stawia pytania, które zostają w czytelniku. Jej "osobiste" staje się "uniwersalne". I w końcu a może przede wszystkim Jadwiga Malina daje nam nadzieję, która wyłania się choćby z wiersza "Teoria powtórzeń". Warto bowiem pamiętać, że "wśród przepaści, mysiego gniewu, rosną czasem, wzbijają się znienacka drobne główki zawilców" a "zło boi się kruchych zwycięstw"...

Piątkowe spotkanie w Muzeum Jana Kasprowicza poprowadziła z poetką Bożena Boba - Dyga. Przybliżyła postać autorki. Jadwiga Malina to bowiem poetka, która ma na swoim kącie już osiem toników, jest rozpoznawalna na arenie literackiej.  nagrodzona m. in Krakowską Książką Miesiąca. Udziela się też społecznie. Jest wiceprezesem krakowskiego oddziału Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.

Więcej na temat "Teorii powtórzeń" i spotkania na Harendzie w najbliższym papierowym wydaniu Tygodnika Podhalańskiego.