– Nie bójmy się przesądów, że kto siada na motocykl, musi się zabić – przekonuje Jan Ripper (jun.), który dokładnie pół wieku temu odebrał swoje prawo jazdy. Zaprasza nas na motocyklową przejażdżkę dookoła Tatr, przez Jurgów, Vysoké Tatry, Liptovský Mikuláš, Zuberec i Chochołów. O historii motoryzacji i coraz popularniejszej mototurystyce z Janem Ripperem rozmawia Adrian Gładecki.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"9844"}

– Pochodzi Pan z rodziny z tradycjami

– Tak. Dziadek, Wilhelm Ripper, był organizatorem jednego z pierwszych polskich automobilklubów. Poza tym startował w rajdach samochodowych i wyścigach. W 1911 roku na samochodzie Austro-Daimler Prinz Heinrich zajął doskonałe 2 miejsce w klasyfikacji generalnej wyścigu Opawa Morawska – Ostrawa, klasę swoją wygrywając. Mój ojciec natomiast, Jan Ripper, był drugim w historii Mistrzem Polski. A przed wojną mistrzów było tylko trzech: Henryk Liefeld, mój ojciec i Maurycy hrabia Potocki. Kiedyś nie było podziału na klasy, na pojemności, na specjalizacje – ten, kto dostawał mistrza Polski, musiał startować i w wyścigach płaskich, i górskich, i rajdach.

– A jak się zaczęła pana przygoda z motocyklami?

– Kiedyś przede wszystkim motocykli było dużo więcej, niż samochodów. Taka WFM-ka, motocykl, kosztowała 4500 zł, a samochód warszawa, na licencji pobiedy M20, kosztował 120 tys. – różnica cenowa była ogromna. Sporo było również przedwojennych, dziwacznych motocykli. Do tej pory żałuję, że w mojej kolekcji nie zachował się żaden z tamtych wspaniałych egzemplarzy. Zacząłem jeździć bardzo wcześnie, mając kilka lat, oczywiście bez prawa jazdy. Taką poważną jazdę na motocyklu zacząłem od zawodów terenowych. Jeździło się rajdy i motocrossy. Jak zaczynałem jeździć, to Rajd Tatrzański, wspaniały, słynny rajd, jeden z najważniejszych w Europie, wówczas był rajdem uniwersalnym. Były w nim elementy szybkościowe i jazdy obserwowane, nie było tego podziału, jaki mamy teraz, na trial i enduro – jeździło się wszystko, co się tylko dało. Pojeździłem trochę w tych rajdach. Trafiłem na okres, kiedy makabrycznie było ze sprzętem – jeżeli nie było się fabrycznym zawodnikiem WSK lub SHL, to człowiek musiał ciągnąć gdzieś „po ogonie”. Jak startowaliśmy w międzynarodowych zawodach, to już na starcie wiadomo było, że człowiek jest przegrany. To na pewno nie było zbyt sympatyczne. Jak mówił znawca sportu motocyklowego, niedawno zmarły inż. Władysław Pietrzak – Motocykle to jest chory sport chorych ludzi. I miał dużo racji. Później troszkę pojeździłem na samochodach. Na tych rajdach zrobiłem nawet licencję wyścigową samochodową. A później… cóż, normalna proza życia. Dopiero kilkanaście lat temu zacząłem się bawić w pojazdy zabytkowe. Robimy zloty, zjazdy i bawimy się tymi uroczymi staruszkami. Do motocykli wróciłem tak na poważnie trzy lata temu, po długiej, długiej przerwie.

– Jakie to uczucie, kiedy się jedzie motorem?

– Przede wszystkim uczucie wolności. Poza tym to, czego nie ma w samochodzie – można się położyć ładnie w zakręcie, później z tego zakrętu podnieść – o jedną płaszczyznę więcej, niż w autach. Wspaniałe uczucie!

– Ostatnio coraz częściej spotyka się motocyklistów obładowanych tobołami, na zagranicznych rejestracjach albo z drugiego końca Polski. Częściej używa się też słowa „mototurystyka”. Kto to jest mototurysta?

– To motocyklista, który ma odpowiednie ubranko, ma trochę zmysłu turystycznego, potrafi rozbić namiot, zapalić kuchenkę i upitrasić sobie coś do jedzenia. Ma przede wszystkim dobre chęci, nie boi się złej pogody i ma ochotę zwiedzić coś nowego. W Zakopanem zbieramy się grupkami i wyjeżdżamy od czasu do czasu tam, gdzie nas oczy poniosą, czy gdzie sobie wymyślimy. Na przykład dookoła Tatr. Piękna i widokowa droga, około 200-300 km długości w zależności od wariantu, wiele atrakcji i ciekawych miejsc do zwiedzania.

– Kiedy motocykliści odkryli tę drogę?

– Droga dookoła Tatr została odkryta przez motocyklistów w zasadzie wtedy, kiedy została otwarta, i jest oczywiście nadal bardzo popularna. Były to drogi bite, wąziutkie, a nie tak, jak dziś – asfaltowe. Ale dało się jeździć. Często kluby motocyklowe zwoływały się i organizowały wycieczki tą drogą. I tak jest do dziś. Fragmentem tej drogi był również Samochodowy Wyścig Tatrzański, rozgrywany od 1927 roku, prowadzący od Łysej Polany do Włosienicy. I to była jedna z górskich eliminacji mistrzostw Europy. A ponieważ w tych czasach nie było mistrzostw świata w tej konkurencji, to była najwyższa półka i tu zjeżdżała cała śmietanka nie tylko europejska, ale i światowa, ze znanymi osobistościami.

– Jak należy przygotować się do wyprawy?

– Głównie od strony nawigacyjnej oczywiście. Mapy lub GPS, chociaż ja nie używam GPS-u na motocyklu. Dobre chęci, pieniążki nieduże, bo motocykl spala na ogół mniej paliwa, niż samochód, i jest bardziej mobilny – prawie wszędzie się zmieści, i w drogę!

– Wiele osób obawia się awarii lub wypadków.

– Wypadki się zdarzają wszędzie, samoloty też się rozbijają, a jest ich zdecydowanie mniej, niż motocykli. Przede wszystkim rozwaga i pomyślunek. Przydaje się lekkie przygotowanie techniczne i podstawowy zestaw narzędzi, apteczka, pokrowiec na siebie w razie deszczu. Jeżeli się „chodzi” koło motocykla i troszkę się przy nim dłubie, to człowiek nabiera tej wiedzy i oswaja się ze stroną techniczną.

– Dla kogo jest mototurystyka – dla kawalerów, którzy jeszcze mają trochę czasu, czy dla panów na emeryturze, którzy już zrobili w życiu co trzeba i czasu wolnego im nie brakuje?

– Dla wszystkich, bez względu na wiek. Ostatnio przejechałem bardzo ładną trasę. Z trójką kolegów nakręciliśmy w sumie ponad 2 tys. km i spotykaliśmy m.in. panie na motocyklach. I to nie tylko w charakterze pasażerek, ale i kierowców. Było nawet kilka typowo damskich przejazdów, czyli kilka motocykli prowadzonych przez panie. Tak więc mototurystyka jest dla wszystkich, którzy mają dobre chęci i nie boją się przesądów, że kto siada na motocykl, to się musi zabić.

***

W następnym numerze Tygodnika Podhalańskiego przedstawimy dokładną propozycję trasy dla motocyklistów i właścicieli czterech kółek z zaznaczeniem ciekawych miejsc, które można zwiedzić.

---

Zobacz krótki film z wyprawy dookoła Tatr!

---