Ławeczki jak nagrobki a wystarczyło pomyśleć. Ten artysta to na groby niech idzie.

Chciałabym żeby była podobna ławka na której siadając w cichym, ustronnym miejscu mogłabym "porozmawiać" z babcią, której już nie ma na tym świecie, a której często mi brakuje. Chciałabym jej tyle powiedzieć i móc też usłyszeć jej głos, jej dobrą radę i pocieszenie.
Co do ławek multimedialnych. Przechodząc ul. Piłsudskiego za każdym razem drażni mnie ten GŁOS. Współczuję tym którzy mieszkają nieopodal. Myślę, że jedna by wystarczyła, ale w aranżacji krzewów, drzewek i z dala od domów. Skojarzenie z nagrobkiem jak najbardziej trafne, odwiedzając grób dziadków i taty chętnie bym usidła na takiej ławce - nagrobku, aby móc dłużej z Nimi pobyć, pomyśleć.

Panie w Urzędzie Miasta kolejny raz (NIE)popisały się. Niech się lepiej wezmą za gotowanie, a nie "rządzenie". Artysta zrobił co mu kazano. Kolejna porażka!

Piękne, pan Szala jak zawsze znakomity. Być może ta z Makuszynskim zbyt blisko domu. Ale sama idea, projekty i wykonanie super. Granit piękny i szlachetny materiał.

A moim zdaniem same ławeczki są niezłe natomiast niepotrzebnie domalowano grafiki (jak chociażby tego Koziołka Matołka). Tak byłyby one bardzo estetyczne.

Szala niech odda krzyż Dembowskiego z Peksowego Brzyzka!

Po zimie władze zapowiadają ustawienie betonowych ławek z wilkiem.