- Mimo wszystko jesteśmy optymistami - zapewnia Ewa Kamińska, dyrektor szpitala w Makowie Podhalańskim, któremu grozi likwidacja.

- Nie ma potrzeby zamykać placówkę dla 142 chorych, gdy jej zadłużenie w porównaniu z innymi szpitalami jest niewielkie - przekonuje suski starosta, protestując przeciw planom zamknięcia szpitala w Makowie Podhalańskim.

Dziesięć lat temu w tym budynku mieścił się szpital chorób płuc. W 2000 roku placówka przeszła restrukturyzację, a personel musiał się przekwalifikować tak, by zamiast pacjentami pneumatologii, zająć się obłożnie chorymi ludźmi w podeszłym wieku. Tak powstał Zakład Długotrwałej Opieki Medycznej im. św. Katarzyny Sieneńskiej. By zminimalizować koszty, zamknięto stołówkę i pralnię, zamiast tego katering i pranie zapewniły zewnętrzne firmy.

W 2007 roku urząd marszałkowski, do którego należy placówka, podjął decyzję o jej zamknięciu. Główną przyczyną jest brak prawa własności budynku, który wciąż należy do federacji związków zawodowych PKP. Nie mając prawa własności, marszałek nie widzi możliwości inwestowania w placówkę. Nad załogą i pacjentami zawisła coraz bardziej realna groźba likwidacji szpitala, mimo że w porównaniu z innymi placówkami medycznymi ta radzi sobie całkiem nieźle, a potrzeby na jej usługi są coraz większe. Przebywają tu głównie pacjenci z powiatu suskiego, krakowskiego, wadowickiego czy cieszyńskiego.

Podczas sesji powiatowej,  przegłosowując petycję do urzędu marszałkowskiego, radni jednogłośnie zaprotestowali przeciw planom likwidacji szpitala. - Roczny budżet placówki to 6 mln. Obecnie zadłużenie sięga ok. 1,9 mln zł. To nie jest zła sytuacja. Tym bardziej że w przyszłym roku kontrakt ma być taki, by wyszła na zero lub lekki plus - tłumaczy starosta Tadeusz Gancarz.

Najważniejsze wydaje się jednak to, by udało się przejąć budynek. Nie będzie to łatwe, gdyż do rozmów muszą zasiąść przedstawiciele różnych związków PKP, wchodzących w skład federacji. Wyjściem będzie zamiana lokali tak, by szpital przeszedł w całości na własność małopolskiego urzędu marszałkowskiego.

- Trwają rozmowy, związkowcy chcą się spotkać, mamy duże wsparcie ze strony powiatów. Mamy nadzieję, że uda się porozumieć. Tym bardziej że czasy są trudne i ciężko będzie znaleźć pracę dla 100 pracowników, zatrudnionych w zakładzie opiekuńczym - mówi Ewa Kamińska, dyrektor placówki.

Kolejne spotkania zaplanowane są jeszcze na grudzień.

Pracownicy i podopieczni mają nadzieję, że makowski zakład pozostanie na mapie małopolskich placówek służby zdrowia. Wkrótce Wigilia - przy wspólnym stole zasiądą niemal wszyscy podopieczni, którzy nie mogą liczyć na to, że krewni zabiorą ich do domu. Oby, łamiąc się opłatkiem, nie musieli się lękać niepewnej przyszłości.

fig