Poza nazwą dzieli je niemal wszystko. Białka w odróżnieniu od swej \"tatrzańskiej\" odpowiedniczki to wieś przy drodze, pełna przedsiębiorczych mieszkańców.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"14565"}

Bywa, że na Podhalu turyści klną, gdy pojadą za znakami drogowymi, kierującymi np. z Czarnego Dunajca w stronę Białki. Gdyby dojechali drogą nr 957 do celu, zamiast wyciągów narciarskich Białki Tatrzańskiej, do której chcieli trafić, ujrzeliby budynek jedynej w Polsce fabryki jelit do wędlin, licznych zakładów stolarskich czy wytwórni kartonu. I zauważyliby, że są kilka kilometrów od Makowa Podhalańskiego.

Białka to wieś u zbiegu drogi wiodącej z Zubrzycy i trasy krajowej w kierunku Wadowic. Liczy zaledwie 661 numerów i blisko 3 tys. mieszkańców, kilkanaście sklepów, ma podstawówkę i własne gimnazjum. Choć nie ma stadionu, jest też... klub kibica. Tu zbierają się miłośnicy sportów wszelakich, by emocjonować się sportem przed ekranem telewizora.

Niemal dom w dom ktoś tu prowadzi działalność gospodarczą. Kiedyś hitem było wytwarzanie szachów, teraz z wyrobów drewnianych pozostały zwykle półki, wieszaki czy drewniane krzesła. Są też duże zakłady przemysłowe, jak zatrudniająca kilkaset osób Fabryka Osłonek Białkowych czy Spólnota ze stuosobową załogą.

Jednak nie każdemu pasuje praca w rzemiośle czy handlu. Zofia Gajewska z wykształcenia  jest pedagogiem specjalnym, terapeutą. W Białce nie mogła znaleźć pracy - musi dojeżdżać do Zakopanego. Jednak i tam musiała się przekwalifikować i obecnie pracuje w jednym z  centrów konferencyjnych.  Ale nie narzeka i kilka razy w tygodniu dojeżdża pod Tatry. - Wszyscy się pytają, gdzie to jest, bo tam każdy ma na myśli Białkę Tatrzańską, więc muszę wciąż to tłumaczyć - dodaje.

Problemem - szczególnie dla przyjezdnych czy firm kurierskich - jest przedziwna numeracja białczańskich domów. W plątaninie cyfr trudno się odnaleźć, gdyż były one przydzielane nie według położenia, ale kolejności zgłoszeń. Sołtys Lucyna Migas ma nadzieję, że uda się to rozwiązać jeszcze w tym roku. Być może pojawią się w Białce drogowskazy z nazwami osiedli, bo raczej na zmianę numerów i dokumentów nikt nie będzie się chciał zgodzić. Utrapieniem są też nieuporządkowane pobocza, pozostawione przez drogowców budujących trasę nr 957. Inwestycja została już odebrana, więc pozostają tylko prośby i petycje pani sołtys, by ktoś coś z tym zrobił.

Izabela Wronka mieszka w Skawicy, a wraz z mamą prowadzą niewielki sklep spożywczy w Białce. Jak się handluje w miejscowości, w której jest tak dużo placówek handlowych? - Największą konkurencją nie są małe sklepy, ale duże supermarkety. Przecież w też niewielkim Makowie jest ich 5, a mają budować kolejny. Pewnie skończy się to tak, że będę u nich pracować. Bo koszty prowadzenia działalności są ciągle duże - wyjaśnia.

Niedawno w Białce powstało koło gospodyń wiejskich, które w minionym roku zorganizowało festyn i dożynki gminne. - Widać chęć u ludzi, by coś tworzyć, robić coś nowego, i to cieszy. Choć niektórzy mówią, że Białka to wieś podzielona, ja tego nie zauważam. Zresztą nawet jeśli tak by było, to tym bardziej trzeba się jednoczyć - odkreśla pani sołtys, która swą funkcję piastuje dopiero od roku.

Józef Figura