Pozornie niewiele się zmieniło i dzieciaki na Dolnym Makowie nowy rok rozpoczęły w swojej starej szkole. Jednak tak naprawdę stary pozostał tylko budynek, choć i on ma nowego dzierżawcę.

Placówka z blisko 60 dzieciakami, do której miasto musiało dokładać, jeszcze kilka miesięcy temu miała zostać zlikwidowana. Rachunek ekonomiczny był bezlitosny - miastu taniej było wynająć busy, by przewoziły uczniów do oddalonego o blisko 3 km zespołu szkół, niż utrzymywać niewielką placówkę. Najpierw w ramach eksperymentu do nowej szkoły miały pójść dzieciaki ze starszych klas, a w kolejnych latach miała do nich dołączyć cała reszta. Burmistrz Paweł Sala wyliczał wysokie koszty utrzymania szkoły i duże oszczędności, jakie przyniosłoby jej zamknięcie. To, o ile trafiało do przekonania radnych - nie zadowalało rodziców, którzy postanowili wziąć sprawy we własne ręce. Sami znaleźli Stowarzyszenie Szkół Katolickich, które od lat przejmuje niechciane szkoły i udowadnia, że da się je z powodzeniem prowadzić.

Miasto jednak nie godziło się na propozycję, by szkoła pozostawała publiczną. To oznaczałoby jedynie symboliczne oszczędności, bo za uczniami do nowej placówki trafiałaby taka sama uśredniona subwencja, jak do pozostałych szkół w Makowie. Burmistrz uparł się przy statusie szkoły niepublicznej, a to oznacza, że trzeba będzie nowej szkole przekazywać jedynie to, co samorządowi przekazuje ministerstwo oświaty na jednego ucznia.

- Wilk jest syty i owca cała - cieszy się Paweł Sala. - Przekazaliśmy stowarzyszeniu budynek z wyposażeniem na 25 lat. Życie pokaże, jak szkoła będzie sobie radzić.

Jak przyznaje burmistrz, stowarzyszenia nie obowiązują normy panujące w szkołach miejskich, które nakazują łączyć klasy, jeśli te mają poniżej 21 uczniów. Na Dolnym Makowie oferta ma być znacznie bardziej atrakcyjna, bo klasy mogą liczyć nawet poniżej 10 dzieci.

Nowy właściciel szkoły ma też inne ustalenia wobec nauczycieli, których pełny etat to 22 godziny, a nie 18, jak w placówkach samorządowych. Niestety, tym sposobem żaden z pracujących tu pedagogów nie uzbierał pełnego etatu. Mimo to tylko jedna osoba zdecydowała się poprosić burmistrza o zatrudnienie w publicznej szkole.

Józef Figura