Co czują wysiedleni z terenów, które wkrótce zostaną zalane wodami Jeziora Mucharskiego? Czekamy na fotografie naszych czytelników przestawiające miejsca, które musiały zniknąć, by powstała zapora.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"20759"}

Ceglany dom Julianny i Ludwika Stypułów tuż obok drogi wojewódzkiej. Obrazek sprzed 10 lat. Dziś to samo miejsce wygląda jak na zdjęciu obok. Praca wre, powstaje droga nad jeziorem. Za rok nieckę jeziora wypełni woda. Ile jeszcze takich fotografii można zestawić? Jeśli macie takie pamiątki - zeskanujcie je i wyślijcie na adres: [email protected]. Będziemy je sukcesywnie publikować na naszych łamach.

Zbiornik Świnna Poręba, czyli przyszłe Jezioro Mucharskie, budowany jest na Skawie od 27 lat. Jednak przewrócił życie mieszkających w tym terenie ludzi już dużo wcześniej. Jeszcze w latach 20. minionego wieku pomysł budowy zalewu podsunął pierwszy prezydent RP Gabriel Narutowicz. Koncepcję stworzono jednak dopiero w latach 50., a plany w 70. Ale przez minione pół wieku mieszkańcy mieli zakaz remontowania istniejących domów i budowania nowych. Potem musieli wszystko sprzedać pod zalew, który nie powstał do dziś.

Ludzie niechętnie opuszczali ojcowiznę, płacono im niskie odszkodowania, szacowane wedle wartości budynku. Za to, co dostali, kupowali mieszkania choćby w pobliskich Wadowicach. Wielu wyprowadziło się do większych miast, a starsi - do dzieci.

Dla niektórych budowa zalewu była też miejscem pracy. Jednak wszyscy zapłacili dodatkową cenę: łez, zmartwień i niepewności jutra. Ci, którzy zostali w tych stronach, teraz patrzą na wszystko z pewnym dystansem, ale wciąż z dużym żalem i nostalgią.

js