To historia niezwykłej miłości i walki o siebie nawzajem - mimo niepełnosprawności.

Asia i Marian Drożdżowie mieszkają w Naprawie. Z ich opowieści można wynieść przekonanie, że to małżeństwo niemal doskonałe. Choć zupełnie niedoskonała jest ich sprawność. On od dzieciństwa z połowicznym niedowładem, ona z postępującą chorobą mięśni, która posadziła ją 20 lat temu na wózku inwalidzkim. To, czego ona nie potrafi - on załatwi. I odwrotnie. Teraz w ich związku pojawiło się jeszcze coś - rak złośliwy i widmo śmierci. I strach nie tylko o miłość, ale i samotność.

- Jakoś się uzupełnialiśmy, a tu nagle spadła na nas diagnoza raka stercza. Te ostatnie 2 miesiące to ciągłe miotanie się - biopsje, wyniki, konsultacje. Niestety okazuje się, że to bardzo ryzykowna operacja. Guz jest tak umiejscowiony, że istnieje bardzo duże ryzyko powikłań pooperacyjnych. 

Szansę na zminimalizowanie zagrożenia dawała jedynie operacja w Warszawie, przy użyciu specjalistycznego robota Da Vinci. Tylko on może przeprowadzić zabieg z tak drobiazgową dokładnością, by przy okazji nie uszkodzić narządów, z którymi sąsiaduje guz. 

Niestety, takiej operacji nie refunduje Narodowy Fundusz Zdrowia. Kosztuje ona 50 tys. zł. To dla nich kwota astronomiczna. Obydwoje utrzymują się z renty. W sumie jakieś 2,5 tys. miesięcznie. Na życie im zawsze wystarczało. Ale odłożyć już się nie dało nic. Z operacją nie można było zwlekać, rak nie czeka - rozwija się z każdym dniem. Zabieg w Warszawie odbył się 15 kwietnia. Operacja się udała, Marian wrócił już do domu. Im grozi, że zostaną z długiem, którego nie będą w stanie spłacić. Chyba, że uda się zebrać pomoc od przyjaciół, znajomych i nieznajomych. Tym, którzy chcieliby wesprzeć ich choćby złotówką.

Teraz pozostaje im nerwowe oczekiwanie i wspomnienia. Jak choćby momentu, gdy młody mężczyzna zapukał do drzwi domu rodziców, którzy zajmowali się produkcją pokrowców na fotele samochodowe. Futrzaków nigdy nie kupił, za to zakochał się od pierwszego wejrzenia. 

- Dzień naszego ślubu to najcudowniejsza chwila w moim życiu - opowiada Marian. - Do dzisiaj dźwięczą mi w uszach słowa „i że cię nie opuszczę". Asieńko, to prawda, mam śmiertelną chorobę, ale chcę walczyć o siebie po to, żeby nadal patrzeć w twoje cudne, zielone oczy…Po to, by ci pomagać i być całym dla ciebie!

- Czasem myślę, że w naszym życiu nieustannie dział się cud - zwierza się Asia. - Właśnie teraz, w obliczu tej strasznej choroby, jaką jest rak, ten cud jest nam bardzo potrzebny. Marianku, jesteś częścią mnie samej, bardzo cię kocham, mojego życia bez ciebie po prostu nie będzie! Nie poradzę sobie bez ciebie, pamiętaj o tym!

By pomóc, wystarczy wejść na stronę Fundacji Siepomaga: www.siepomaga.pl/marian-drozdz i przelewem wpłacić choćby niewielką kwotę. 

Można też wpłacić 1% podatku podczas rocznego rozliczenia PIT, wpisując numer KRS: 0000396361, cel szczegółowy: 0125138 Marian