Jest sądowy finał głośnego sporu pomiędzy burmistrzem Czarnego Dunajca a głównym opozycjonistą. - Nie czuję się winny - zapewnia Tadeusz Czepiel.

O skierowaniu do sądu aktu oskarżenia, przeciwko Tadeuszowi Czepielowi poinformował w mediach społecznościowych burmistrz Czarnego Dunajca Marcin Ratułowski. 

Sądowe postępowanie dotyczy wydarzeń z końca maja 2022 roku. Po jednej z sesji Rady Gminy Czarny Dunajec zginęła teczka z dokumentami należąca do burmistrza. Marcin Ratułowski zawiadomił organa ścigania, sugerując, że dokument zabrał ówczesny przewodniczący Tadeusz Czepiel. Policjanci przyjęli zgłoszenie i zapukali do domu szefa rady. Ten zapewnił, że nie ukradł dokumentu, choć nie wykluczył, że mógł go zabrać przez przypadek, sprzątając stół obrad po zakończonej sesji. Zasugerował przy tym, że wszystkie dokumenty pozostawił w gabinecie, w Urzędzie Gminy. I faktycznie zaginiona teczka znalazła się w biurze Urzędu Miasta. Mimo że sprawa wydawała się zwykłym nieporozumieniem, postępowanie w sprawie zaboru dokumentacji toczyło się leniwie w organach ścigania, by zakończyć się skierowaniem aktu oskarżenia do nowotarskiego sądu.

Burmistrz Marcin Ratułowski nie krył satysfakcji informując mieszkańców o korzystnym dla siebie finale śledztwa. - W mojej ocenie były przewodniczący powinien przeprosić za swoje zachowanie. Mimo mojej prośby, nie oddał mi dokumentów urzędowych i próbował udawać, że nic o ich zaginięciu nie wie. Każdy, kto obejrzy nagranie, może sam ocenić zachowanie oskarżonego i wyciągnąć wnioski. Prawda jest taka, że nawet osoby sprawujące władzę muszą ponosić konsekwencje swoich czynów. Nikt nie stoi ponad prawem, a przez lata słyszeliśmy tylko jedną wersję tej historii: „przypadkowo zabrałem dokumenty, nic tam ciekawego nie było, jestem niewinny, Burmistrz jest zły”. To, co miało być próbą manipulacji opinią publiczną, dzisiaj zostaje skonfrontowane z faktami - napisał Marcin Ratułowski, swój wpis obrazując fragmentem nagrania z obrad sesji.

Tadeusz Czepiel przypomina, że zanim akt oskarżenia trafił do sądu, sprawa była dwukrotnie umarzana - raz w  prokuraturze, a raz - w sądzie. Zaznacza przy tym, że ostateczny sądowy finał incydentu to zasługa konsekwencji burmistrza i kompetencji jego obsługi prawnej. - Nie chcę podgrzewać atmosfery. Nie zmieniam zdania. Nie czuję się winny i będę tego dowodził przed sądem. I właśnie dla sądu wolałbym pozostawić swoje argumenty - zaznacza były przewodniczący. - Te wszystkie działania burmistrza mają jeden cel: wyeliminować mnie  z życia publicznego, bo się nie godzę na pewne rozwiązania - podsumowuje.

mk