O drogę, wiodącą do pól, spierali się ich ojcowie. Konflikt między obiema rodzinami z Ochotnicy Górnej zakończył się tragicznie. Sąsiad zabił sąsiada, okładając go półtorametrową deską.

6 września po południu Jan U. jechał wozem na pole. Po drodze spotkał znienawidzonego sąsiada, pasącego krowy przy drodze. Franciszek R. miał przy sobie cienką, drewnianą laseczkę, którą zwykle się podpierał. Jan U. zaczął wykrzykiwać pod jego adresem obelgi i pogróżki, krzyczał, że go zabije. Nie wiadomo, jaką usłyszał odpowiedź, ani co mogło go sprowokować do urzeczywistnienia pogróżek.

U. podjechał wozem kawałek dalej, zostawił zaprzęg i z półtorametrową deską zeszedł do sąsiada. Podszedł od tyłu i uderzył w głowę tak, że F. stracił przytomność i padł na ziemię. To nie osłabiło furii napastnika, który okładał go nadal z taką siłą, że drewno rozszczepiło się na dwie części.

Zajście zauważyła inna kobieta, która pracowała na pobliskim polu.

Zaczęła krzyczeć, by przestał, jednak ten nie reagował. Gdy podbiegł na miejsce brat pobitego, Stanisław - Jan U. siedział już obok skatowanego sąsiada z deską w ręku. Na widok kolejnego wroga U. poszedł w jego kierunku i tą sama deską zaczął także i jego okładać. Po chwili obydwaj stoczyli się po zboczu. R. zdołał kilka razy oddać ciosy, lecz zaczął uciekać, gdy zobaczył kolejnych członków rodziny U., w tym trzymającą kosę w ręku matkę Jana U.

Krewni pobitego zabrali go do domu, skąd wezwali pogotowie. Mężczyzna zmarł dwa dni później.

Opis licznych ran zamordowanego mężczyzny zajmuje dwie strony aktu oskarżenia.

Zabity i jego brat byli trzeźwi w chwili zdarzenia, pod wpływem alkoholu pozostawał jedynie Jan U. - badania krwi na kilka godzin po zajściu potwierdziły około 1 prom. alkoholu.

Przesłuchiwany przez prokuratora Jan U. przedstawił inną wersję wypadków.

To R. miał go pierwszy zaczepić - wymachując siekierą krzyczał, że go zabije. U. miał go uderzyć pięścią w obronie własnej. Nie pamięta, co działo się dalej, aż do momentu, gdy zobaczył biegnącego w jego kierunku Stanisława R. Prokuratura jednak na podstawie zeznań postronnych świadków stwierdziła, że ta wersja jest mało wiarygodna.

Biegli psychiatrzy, którzy badali oskarżonego, stwierdzili, że miał on ograniczoną zdolność pokierowania swym postępowaniem w momencie zajścia.

Józef Figura