Rabczańska burmistrz oczyszczona z zarzutu niedopełnienia obowiązków służbowych i poświadczenia nieprawdy w dokumentach.

Dochodzenie w sprawie nieprawidłowości na szczytach rabczańskiej władzy zainspirowało doniesienie przygotowane przez mieszkankę uzdrowiska. Kobieta poskarżyła się w prokuraturze na przewlekłe (trwające prawie 4 lata) postępowanie administracyjne, prowadzone przez rabczańskich urzędników. Zdaniem autorki doniesienia winną zaniedbań była sama burmistrz Ewa Przybyło, która dodatkowo miała niestosować się do zaleceń Samorządowego Kolegium Odwoławczego, a także poświadczyć nieprawdę w dokumentach.

Wyjaśnieniem zarzutów przeciwko wpływowym przedstawicielom samorządu zajęła się komenda miejska policji w Nowym Sączu. Rabczańscy policjanci – chcąc uniknąć posądzenia o stronniczość – poprosili o wyłączenie ze sprawy.

Prokuratorskie doniesienie to pokłosie trwającego wiele lat konfliktu sąsiedzkiego. Jedną z jego stron jest rabczańska radna, która wykonując prace ziemne na swojej posesji, miała „naruszyć stosunki wodne” na sąsiedniej parceli (należącej do autorki doniesienia). To z kolei miało wpłynąć na pogorszenie jakości wody w studni skarżącej. Kobieta zawiadomiła o sprawie rabczański magistrat, a ten – jej zdaniem – zajmował się sprawą niemrawo.

Według autorki donosu burmistrz celowo przewlekała postępowanie, próbując ochronić interesy swojej dobrej znajomej (radna zdobyła mandat z poparcia Ewy Przybyło). Magistrat wzbraniał sie przed wykonaniem zaleceń SKO, które nakazało ukarać radną i obciążyć kosztami postępowania administracyjnego.

Podczas przesłuchania burmistrz przyznała, że zna radną. Zaznaczyła jednak, że obie panie nie utrzymują kontaktów towarzyskich. Chcąc uniknąć podejrzeń o stronniczość, burmistrz poleciła nawet, by każdą wydawana przez magistrat decyzję opiniował miejski prawnik. Zarzuty o przewlekłości postępowania Ewa Przybyło nazwała „krzywdzącymi”. Przypominała, że sprawa – jako szczególnie trudna – wymagała powołania biegłych, sporządzenia kilku ekspertyz i mimo to do dzisiaj nie zakończyła się prawomocnym rozstrzygnięciem. Skargę w sprawie rzekomej przewlekłości działań burmistrz rozpatrywała w 2009 roku komisja rewizyjna rady miasta. Gremium uznało skargę za bezzasadną.

Także prowadzący sprawę policjanci uznali rację urzędników, którzy zwracali uwagę, że skoro sprawa nie zakończyła się dotąd prawomocnym rozstrzygnięciem – nie może być mowy o obciążaniu kogokolwiek niemałymi kosztami postępowaniem czy też – o wyciąganiu konsekwencji wobec winnych.

Śledczy nie stwierdzili także, że w toku sprawy doszło do poświadczenia przez urzędników nieprawdy w dokumentach. Zarzut został poruszony w związku z pisemną deklaracją magistratu o ostatecznym terminie załatwienia sprawy, który później nie został dotrzymany. Uzasadniając decyzję o umorzeniu postępowania, śledczy przypomnieli, że o przestępstwie można mówić jedynie wówczas, gdy urzędnik zawrze nieprawdziwe stwierdzenia w oficjalnym dokumencie umyślnie.

Decyzja prokuratury nie jest ostateczna. Każda ze stron może się od niej odwołać do sądu.

Marek Kalinowski