Nie trzeba się specjalnie postarać, żeby zdobyć władzę w Uzdrowisku - to gorzka nauka z ostatnich wyborów.

Kampania prowadzona w Rabce wypadła bardzo blado na tle innych miast i większych gmin Podhala. Wszyscy kandydaci byli przewidywalni, sięgali po zgrane taktyki. Taki standard obowiązywał jeszcze dwie, trzy kadencje temu. Dziś o głosy trzeba się bardziej postarać - tego uczą doświadczenia z Nowego Targu, czy Zakopanego. O rabczańskiego wyborcę nikt nie zabiegał. Kampania była niemrawa, sztampowa i po raz kolejny sprowadziła się do plakatowej wojny toczonej na murach i tablicach ogłoszeń.

Największą konsekwencją w tych wyborczych manewrach wykazał się obecny burmistrz. Trzeba jednak zaznaczyć, że to właśnie jemu było najłatwiej. W zasadzie prowadził swoją kampanię przez długie pięć lat z okładem. Miał do dyspozycji spore możliwości. Trudno bowiem w samorządzie rozgraniczyć kampanię wyborczą od promocji miasta. Jednak trzeba też przyznać, że kontrkandydaci nie utrudniali zbytnio burmistrzowi reelekcji, choć mogli. Wszak najbardziej widoczne znaki upływającej kadencji to zburzony szpital i zerwany główny dojazd do Rabki, którego burmistrz spektakularnie przed wyborami przywrócić nie zdołał. Gdy jeszcze dodamy panoszących się po Zdroju najętych przez PKP budowlańców, którzy zdawali się być uzurpatorami faktycznie dzierżącymi władzę w mieście. Do tego tragedia, której doszło dosłownie w przeddzień wyborów. Tu wielki szacunek dla kontrkandydatów, że nie wykorzystali tego nieszczęścia politycznie. Wiadomo, że o tym, czy tragedia w parku obciąży samorząd, zdecydują sądy. Jednak z pewnością nieszczęście to rzuciło cień na rabczańską politykę.

Jednym słowem - było z czego rozliczać obecną władzę. Jednak zupełnie zabrakło do tego energii kontrkandydatom.

Spotkania toczone w wąskim gronie zwolenników nie przystają już do współczesnych wymogów kampanii. Podobnie jak jakaś szermierka na oświadczenia, czy burmistrz był precyzyjny czy może jednak trochę nakłamał w jakiejś nieistotnej sprawie. Dzielenie włosa na czworo i wchodzenie w jakieś niuanse było dla rabczańskiego wyborcy zupełnie nieczytelne.

Kandydaci w ogóle nie pokazali swojej ludzkiej twarzy. Na własne życzenie pozostali „gośćmi z plakatu”. Nie wykorzystali nieograniczonych możliwości, jakie dają współczesne formy docierania bezpośrednio do odbiorcy. A wzorców nie trzeba było szukać daleko, wystarczyło zajrzeć do Internetu i podpatrzeć, jak się to robi w sąsiedniej gminie albo pobliskim mieście.

Nawet już po pierwszej turze wyborów kampania w Rabce nadal toczyła się niemrawo. Statystyki wyborcze są bezlitosne. Kontrkandydat burmistrza uzyskał w drugiej turze rezultat lepszy o całe… sześć głosów. A przecież naturalne wydawało się, że elektorat, który już raz nie zagłosował na Leszka Świdra poprze jego przeciwnika. Stało się inaczej. Część niezagospodarowanych głosów przygarnął właśnie Leszek Świder. Zapewne dlatego, że mieszkańcy mając przed sobą dwóch niemrawych i mało wyrazistych kandydatów, postanowili nic nie zmieniać.

Niestety z tego wszystkiego wypływa jeden gorzki dla mieszkańców morał: żeby zdobyć bądź utrzymać władzę w uzdrowisku nie trzeba się specjalnie starać.