Nietypowa ekspozycja pojawiła się w dawnym rabczańskim kościółku, a właściwie jego dwóch pomieszczeniach. To kompletna niemal apteka, taka jak przed czy tuż po wojnie.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"120950"}

Rabczanie pamiętają Aptekę pod Gwiazdą sprzed kilku lat, zanim stare wysłużone meble "z klimatem" trzeba było wymienić na nowe. Szczęśliwie, wyposażenie nie trafiło na śmietnik lecz wraz z pieczołowicie zachowanymi pamiątkami trafiło do rabczańskiego  muzeum. i choć miejsca tu nie ma za wiele, staraniom pracowników udało się odtworzyć nie tylko aptekę jaką wielu pamięta, ale także jej tajemnicze zaplecze, gdzie powstawały specyfiki lecznicze dla miejscowej ludności. 

Zachować miejsce

- Wszystko zaczęło się od marzenia pani Lilki czyli Marii Miętus-Ciszewskiej, które właśnie się spełnia -  podkreśla Małgorzata Wójtowicz-Wierzbicka, kustosz wystawy. - To marzenie o zachowaniu tego miejsca. Od 2017 roku jesteśmy właścicielami kolekcji mebli i wyposażenia apteki. Wszystkie przedmioty pochodzą z tej jednej apteki. Kilka eksponatów tylko wypożyczyliśmy z Muzeum Farmacji, między innymi wielki moździerz. Reszta, łącznie  z dokumentami i fotografiami były pieczołowicie przechowywane przez lata. Mamy nadzieję, że to miejsce jest tymczasowe. Liczymy, że kiedyś powstanie Muzeum Rabki, gdzie można będzie  przenieść tą ekspozycję na stałe - dodaje z nadzieją  kustosz.

Oprócz eksponatów, do muzealników trafiają wciąż nowe historie związane z Apteką pod Gwiazdą.  Jak choćby Franka Nowaka, który zrobił te wszystkie meble. Zachowała się korespondencja z nim. I pojawiają się kolejne  wątki, które wiążą się z tym niezwykłym  miejscem. Jak choćby  opowieści o działalności Stanisława Miętusa, ojca pani Marii, który przejął aptekę w trudnych czasach bo w 1939 roku. 

Specyfiki od pana Miętusa

Kiedy wybuchła wojna stworzył tu punkt kontaktowy dla partyzantów AK. A dla mieszkańców tworzył z braku dostępnych leków mieszanki ziołowe na różne choroby. A pomogło w tym jego zamiłowanie do przyrody. I tak aptekarz stał się zielarzem. Kłącze paprotnika, żywica benzoesowa, nalewka z tataraka, wyciąg z sałaty jadowitej czy liści wilczej jagody albo też wysuszona żółć wołowa, to nazwy specyfików wykorzystywanych w konwencjonalnym lecznictwie. Wiele przepisów  zachowało się na kartach manuałów tworzonych przez pierwszego właściciela apteki, który zapisywał skrzętnie formuły laków. A przecież oprócz lekarstw, apteka wytwarzała to, co  potrzebne w codziennym życiu wytwornych pań i nie tylko. Na zapleczu powstawały więc wody kolońskie, farby do włosów, perfumy, węgierska pomada na wąs czy szampony.

Smak epoki

Sam wernisaż okazał się niezwykły także za sprawą stowarzyszenia Dawnej Rabki Czar, które zapewniło części gości stroje z epoki, dzięki którym mogliśmy przenieść się w dawne, piękne czasy. Przy wejściu można było otrzymać kilka miętusów  zapakowanych w dawną apteczną kopertę z pieczątką: Apteka pod Gwiazdą Mgra Stanisława Miętusa, a przed kościółkiem spróbować destylowanych w dawnej aparaturze napitków o różnych smakach za to bez zawartości alkoholu. 

fig