Debata o stanie rabczańskiego szpitala: radni szczęśliwi, prezes na piedestale.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"122236"}

Przypomnijmy, rabczańscy radni od dłuższego czasu domagali się spotkania z prezesem Szpitala Miejskiego. Chcieli usłyszeć wyjaśnienia co do stanu finansów spółki, a przede wszystkim - relacji z postępów na budowie nowej siedziby szpitala.

Na tym tle doszło do poważnych zgrzytów. Gdy spółka zawnioskowała o przekazanie obiecanego jej jeszcze w poprzedniej kadencji miliona złotych, wśród radnych zawrzało. Opozycja domagała się odłożenia głosowania do czasu spotkania z prezesem.

Ostatecznie opozycjoniści dali się przekonać, uchwała o pomocy dla szpitala została przyjęta, a prezes przybył na obiecane posiedzenie robocze rady miasta w ubiegłym tygodniu. Wbrew pierwotnym sugestiom, przebieg debaty nie został utajniony.

Tuż po dyskusji radni nie ukrywali, że są usatysfakcjonowani wysłuchanymi wyjaśnieniami. Nawet opozycjoniści mówili o przełomie w relacjach z prezesem i „oczyszczeniu atmosfery”.

Witold Latusek przypomniał radzie, w jakim stanie zastał szpital w 2019 roku. Spółka - jego zdaniem - stała na skraju upadłości. Szpital miał siedem milionów długu, zatrudniał 200 pracowników. Wprowadzenie programu restrukturyzacyjnego pozwoliło w ciągu dwóch kolejnych lat wyprowadzić szpital na prostą. Latusek przyznał, że nie palił się do rozpoczynania wielkiej inwestycji, czyli przebudowy głównego budynku szpitala. Bodźcem było uszkodzenie nadwątlonej zębem czasu elewacji budynku. Część tynków runęła na ziemię. Dodatkowo popsuł się agregat prądotwórczy, zasilający szpital na wypadek przerw w dostawie energii. Nadzór budowlany nakazał opuścić budynek. To przyspieszyło decyzję o wyprowadzeniu oddziałów do lokalizacji zastępczych. Zabiegi w sprawie wynajęcia odpowiednich pomieszczeń też były orką na ugorze. Negocjacje trwały dwa lata. W ich efekcie udało się umieścić większość oddziałów w pomieszczeniach Śląskiego Centrum Rehabilitacyjno-Uzdrowiskowego i w pensjonacie „Karabela” w Zarytem.

Alternatywnym rozwiązaniem (nigdy poważnie nie branym pod uwagę przez samorząd i kierownictwo szpitala) było zwieszenie działalności placówki medycznej na czas odbudowy, czyli na 2 lata. - Pozbawilibyśmy się dochodów, a wówczas gmina musiałaby wykładać 10 mln rocznie - przypomniał Witold Latusek.

Prezes polemizował z padającymi w przestrzeni publicznej, od czasu rozpoczęcia inwestycji, zarzutami, dotyczącymi zmiany zakresu robót. Pierwotnie spółka przewidywała konieczność rozbiórki dwóch górnych kondygnacji szpitalnego budynku. Tymczasem tuż po wkroczeniu ekip budowlanych, okazało się, że gmach szpitala zostanie rozebrany do fundamentów. Prezes przekonywał, że to było najbardziej racjonalne i - wbrew pozorom - najtańsze rozwiązanie. Koszt wzmocnienia sypiących się stropów, stworzenia dodatkowych barier przeciwpożarowych, byłby porównywalny do zbudowania wszystkich elementów od podstaw. Dzięki zmianie zakresu robót, udało się zaoszczędzić też sporo czasu - około roku.

Prezes nie ukrywał, że wraz ze zmianą zakresu inwestycji wzrosły też koszty. Rozstrzygnięty przez spółkę przetarg zakładał koszty na poziomie niespełna 30 milionów. Dziś już wiadomo, że inwestycja pochłonie 38,6 miliona złotych. Do rachunku trzeba będzie doliczyć jeszcze niemal 9,6 miliona na zakup nowego rentgena i wyposażenie dwóch sal operacyjnych.

- To jest bodaj największa inwestycja miejska. Trzeba pamiętać, że spółka wzięła na siebie cały proces inwestycyjny w zastępstwie gminy. Nie da się tego udźwignąć bez udziału samorządu - przypominał Witold Latusek.

Prezes uspokajał radnych, że po zakończeniu robót budowlanych, szpital zachowa zakres swej działalności sprzed inwestycji. Wszystkie funkcjonujące dotąd oddziały zostaną utrzymane. Szpital będzie dysponował identyczną liczbą łóżek. Jednak odbudowana siedziba pozostawia spory potencjał pozwalający na rozwój placówki w przyszłości.

Witold Latusek zapewniał też, że terminy oddania nowego obiektu do użytkowania nie ulegną zmianie. W czerwcu i lipcu przyszłego roku wszystkie oddziały powinny już pracować w docelowej lokalizacji, jednak przenosiny kluczowych oddziałów (interna, chirurgia, izba przyjęć) powinny się zakończyć dwa miesiące wcześniej.

- Rozpoczął się montaż okien. W październiku będzie dach. Wówczas będzie można, po podłączeniu gazu i ogrzewania, kontynuować roboty - relacjonował postępy prac Witold Latusek. - Budynek robi wrażenie - od piwnicy po 4. piętro. Mamy dwie sale operacyjne, przestronne sale chorych.

Sporo czasu prezes poświęcił na wyjaśnienie skąd będą pochodzić środki na dokończenie inwestycji. Zapewnił przy tym, że znakomitą większość wydatków spółka pokryje ze środków zewnętrznych i zaciągniętego kredytu.

- Byliśmy w Warszawie, podpisaliśmy umowę na dofinansowanie termomodernizacji na 12 milionów. Producent blachy przekaże nam fotowoltaikę, system rynnowy i blachę na dach. Pozostaje kwestia brakujących 18 milionów. Kończę rozmowy z dwoma bankami. Spółka zaciągnie kredyt na 14 milionów złotych. To ma pozwolić na dokończenie inwestycji. Zabezpieczeniem będzie majątek spółki, nie będzie potrzeby poręczenia przez gminę. O zabezpieczenie pozostałych 4 milionów zwrócę się do samorządu. Tego wymaga bank - wyjaśniał prezes, sugerując przy tym, że zabezpieczenie samorządu to głównie wymóg formalny, a spółka zamierza pozyskać środki z funduszy zewnętrznych.

Zakup rentgena miałby dofinansować urząd marszałkowski, a wyposażenie bloku operacyjnego - urząd wojewódzki.

Radni nie ukrywali, że wyjaśnienia prezesa ich usatysfakcjonowały. - Nigdy nie byłem przeciw szpitalowi, tylko nie mieliśmy pełnej informacji. Gdyby nawet prawda miała być najczarniejsza, to wolę mieć pełen przegląd sytuacji - deklarował Marek Ciepliński.

- Cieszmy się, że prezes jest prezesem naszego szpitala - wtórowała Elżbieta Szarawara. Także przewodniczący Rafał Hajdyła deklarował pełne poparcie rady dla szpitala. - Chciałbym, żeby wybrzmiało również w mediach, że się ta współpraca między prezesem a samorządem dobrze układa - podkreślał szef rady.

mk