Kolejna próba zaliczenia w poczet dróg gminnych ulicy Garncarskiej spaliła na panewce. - Urząd miasta próbuje bezczelnie ukraść moją własność - alarmuje właściciel działki, po której przebiega sporny trakt.

Uchwała, w której miejska rada uznaje trakt za "miejski", umożliwiłaby zakończenie rozpoczętej pod koniec lat 90. komunalizacji. Magistrat upiera się, że przejęcie drogi na własność gminy to tylko formalność.

Władze miasta przygotowały uchwałę, projekt dwukrotnie trafiał pod obrady komisji. Radni jednak go nie przyjęli. Przekonały ich zdecydowane protesty jednego z mieszkańców.

Komunalizację miejskich dróg umożliwiła ustawa z połowy lat 90. ub. wieku. W 1998 roku ówczesna rabczańska rada przyjęła uchwałę "zaliczającą niektóre trakty na terenie miasta do dróg publicznych". W ślad za tym miał pójść kolejny akt prawa miejscowego, określający dokładny przebieg każdej z dróg. Obie uchwały miały stać się podstawą do wystąpienia do wojewody. Ten najpierw przejmował trakty na własność Skarbu Państwa, zakładał księgę wieczystą, a następnie w drodze komunalizacji - przekazywał miastu.

Akcję porządkowania stanu własnościowego ulic na terenie uzdrowiska rabczańskie władze postanowiły rozpocząć od ulicy Garncarskiej. - Miasto próbuje bezczelnie przejąć część mojej działki - nie kryje wzburzenia Witold Kościelniak, przedsiębiorca z Rabki, a zarazem właściciel kilku działek przy ulicy Garncarskiej. Jak twierdzi rabczanin, jedna z odnóg ulicy, którą miasto postanowiło przejąć, przebiega po jego prywatnym terenie. - Formalnie, według wszystkich map, droga powinna iść tuż nad rzeką po działce, która należy do urzędu. A ten sporny odcinek drogi był dojazdem do mojego domu. Sam go utwardziłem, utrzymywałem, łatałem dziury, odśnieżałem. Niedawno starosta wydał mi zgodę na budowę chodnika. Fakt, że nikomu nie broniłem korzystania z drogi, miałbym robić na złość sąsiadom? - pyta retorycznie przedsiębiorca i kilkakrotnie stanowczo zapewnia, że działka, po której przebiega droga, nigdy nie podlegała komunalizacji. Na dowód przedstawia pismo z 2009 roku, dotyczące "uzgodnienia lokalizacji ogrodzenia", podpisane przez rabczańskiego wiceburmistrza, w którym sam magistrat stwierdza, że "droga nie jest drogą gminną, a co za tym idzie nie jest drogą publiczną w myśl ustawy"...

- To się przecież kupy nie trzyma. W 2009 roku droga jest moja, a już w 2011 należy do miasta - nie ukrywa poirytowania przedsiębiorca, który ma własną teorię, wyjaśniającą miejski zapał do komunalizowania właśnie ulicy Garncarskiej. - Kilka domów wyżej przy tej właśnie ulicy mieszka miejski prawnik - zauważa. - Tak czy inaczej, nie trzeba być szczególnie dociekliwym, żeby dojść do wniosku, że miasto w tej sprawie nieźle kombinuje. Wystarczy spojrzeć w dokumenty. W pierwszej wersji załącznik przedstawiający przebieg drogi w ogóle nie został zaopatrzony w legendę. Twórcy opracowania do drogi zaliczyli mój prywatny parking. Co ciekawe, przed domem mecenasa, który reprezentuje urząd miasta, też jest taki sam parking. Tego jednak drobnego szczegółu twórcy opracowania nie uwzględnili. Kolejna wersja opracowania już uwzględnia obydwa parkingi, jednak nie uwzględnia jeszcze jednej odnogi ulicy Garncarskiej, która akurat przebiega po działce jednego z radnych - wymienia "dziwnie zbiegi okoliczności" Witold Kościelniak.

Mimo wszystko przedsiębiorca zapewnia, że w sprawie drogi jest skłonny do ustępstw. - Trzeba ustalić jakieś normalne warunki. Przede wszystkim miasto musi uznać, że działka stanowi moją własność. Wtedy możemy pogadać o warunkach sprzedaży lub o zamianie.

Przedsiębiorca pojawił się na posiedzeniu komisji problemowej, poprzedzającym poniedziałkową sesję. Przedstawione przez niego argumenty przekonały radnych do odłożenia po raz kolejny głosowania nad projektem komunalizacyjnej uchwały.

mk