Halny zwiał Antoniego Rapacza aż pod Oświęcim. Były burmistrz Rabki został szczupakiem wśród grojeckich karpi. Teraz karpie chcą wykończyć szczupaka.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"3763"}

Budynek administracyjny Gospodarstwa Rybackiego w Grojcu stoi nad brzegiem ogromnego stawu. Taflę wody marszczy wiatr, na falach kołyszą się kormorany i kaczki. W powietrzu kołuje stado czapli. W oddali majaczą zabudowania pobliskiego Oświęcimia. Leniwa sielanka to tylko pozory. W dawnym pegeerze kipi od kilku tygodni. A wszystko to za sprawą człowieka z gór, pierwszego obywatela Rdzawki, byłego burmistrza Rabki, pierwszego sołtysa Małopolski…

Prezes huraganowy

– Ja to samochodu z taką rejestracją bym tu nie zaparkował. Bałbym się chyba – jegomość w rybackim uniformie robi bardzo poważną minę. – Żartowałem – uśmiecha się szeroko, a mimo to wcale nie wygląda, jakby żartował. Skąd u pracowników Przedsiębiorstwa Produkcji i Hodowli Ryb Słodkowodnych Sp. z o.o. awersja do środków transportu, zarejestrowanych w powiecie nowotarskim? – Pewnie nie wszyscy górale są podobni do naszego nowego prezesa. Ale jeśli macie tam jeszcze kilku takich oryginałów, to lepiej trzymajcie ich od nas z daleka – mówi z wyrzutem pani z biura gospodarstwa.

– Pierwsze wrażenia ze spotkania z panem Rapaczem? – Janusz Klimczak, odpowiedzialny za ochronę stawów, a zarazem szef powołanej niedawno zakładowej „Solidarności”, poprawia się w fotelu. 17 stycznia pan Janusz po raz pierwszy zobaczył nowego prezesa. Rapacz wpadł do Grojca jak halny wiatr już dzień po tym, jak Rada Nadzorcza powierzyła mu stanowisko. Wezwał na dywanik dyrektora oddziału. Gdy ceniony ichtiolog z kilkudziesięcioletnim stażem usłyszał, że zostanie bez księgowej, ma się zajmować rachunkami, konwojować gotówkę, sprzedawać towar, łowić ryby, a w przerwach je hodować – natychmiast poprosił o przeniesienie w stan spoczynku.

Kolejne decyzje prezesa: wypowiedzenia i obcięcie premii pracownikom zatrudnionych we wszystkich gospodarstwach wchodzących w skład spółki. – Prezes zapowiedział na spotkaniu, że będzie przestrzegał prawa pracy, dlatego załoga ma pracować tylko po osiem godzin. Nie będzie pracy po godzinach. Nasze chłopy, jak to usłyszały, to się po podwórku ze śmiechu tarzały. Na taki pomysł mógł wpaść tylko ktoś, kto nie ma pojęcia o hodowli ryb. W czasie połowu do pracy stają wszyscy. Dniówka zaczyna się o piątej rano, a kończy po 22. Zaciąg trwa kilkanaście godzin. Nie można go przerwać i iść do domu. Ryby pozostawione w niewielkim oczku wodnym zdychają bardzo szybko, a to oznacza ogromne straty – instruuje pragnący zachować anonimowość pracownik gospodarstwa w Grojcu.

Prezes grodzi

– Prowadzenie takiego gospodarstwa to nie jest hodowla krów w oborze – potakuje filozoficznie Janusz Klimczak. Przytacza dziesiątki argumentów na potwierdzenie tezy, że nowy prezes Spółki Przedsiębiorstwo Produkcji i Hodowli Ryb Słodkowodnych nie ma pojęcia o tym, co robi. Że jest „spadochroniarzem”, który dostał posadę dzięki powiązaniom z rządzącą Platformą Obywatelską, a szczególnie – dzięki znajomości z ministrem skarbu Aleksandrem Gradem.

– Pan, wie, że on chciał mnie w Grojcu zrobić dyrektorem? – Klimczak zanosi się od śmiechu, mimo że polecenie służbowe prezesa brzmi całkiem poważnie: „Polecam panu obowiązki czuwania nad prawidłowymi procesami technologicznymi, związanymi z hodowlą i przechowywaniem ryb, oraz pilnowaniem mienia w oddziale Grojec”. Klimczak odmówił honorów, szczególnie tych z zakresu „czuwania nad prawidłowymi procesami technologicznymi”. „Wyjaśniam, iż w Oddz. Grojec zatrudniony jestem na etacie spawacza, a przede wszystkim sprawuję dozór magazynów oraz stawów rybnych” – przypomniał zwierzchnikowi niedoszły dyrektor, dziękując za okazane zaufanie.

W kolejnych dniach ofiarą nowego prezesa padła kasa oddziału Grojec. Kasjerka została zwolniona z pracy, a załoga otrzymała informację, że pomniejszone o 20% (premia) uposażenie pracodawca będzie przelewał „kanałami elektronicznymi”.

Załoga z uśmiechem wspomina także inną propozycję prezesa: otoczenia grojeckich stawów (ponad siedemset hektarów) siatkowym płotem i systemem monitoringu, co miałoby zabezpieczyć rybostan przed złodziejami. – Jeszcze nie skończylibyśmy grodzić, a monitoring i siatka byłyby już w punkcie złomu – śmieje się pracownik „fizyczny” gospodarstwa. – Prezes to się chyba z choinki urwał – zauważa.

Królikowi nie przepuścił

Pracownik związany z dawną dyrekcją przypomina o ostatnim i najbardziej spektakularnym wyskoku nowego prezesa – wystąpieniu na dorocznej, ogólnopolskiej konferencji rybackiej. – To takie spotkanie, na którym zjawiają się wszystkie osoby z branży, głównie hodowcy karpia. Pojawiają się tam także przedstawiciele ministerstwa oraz ludzie z Agencji Nieruchomości Rolnych. Nasz prezes też pojechał i podczas debaty – ni z gruchy, ni z pietruchy – napadł na wiceministra. Wystąpienie nie miało jakiegoś konkretnego celu. Po prostu prezes chciał zaistnieć.

Legendą obrósł już incydent z Dubia. Prezes Rapacz wpadł do tamtejszego gospodarstwa na wizytację. Jego uwagę przykuły… króliki. Zwierzęta należały do jednego z pracowników, który przed laty dogadał się z dyrekcją, że w zamian za całodobowy nadzór nad stawami będzie mógł ustawić klatki na terenie należącym do spółki. – Rapacz kazał zlikwidować króliczarnię. Chłopina beczał jak małe dziecko, ale prezes był nieubłagany. Króliki zostały wybite do nogi, nawet kotne samice – relacjonują podwładni Rapacza.

Najpoważniejsze zarzuty przeciwko nowemu prezesowi wytoczyła jednak Komisja Zakładowa „Solidarności” oddziału Grojec. W piśmie do krakowskiej prokuratury związkowcy przekonują, że nowy prezes został powołany z naruszeniem prawa. Chodzi o dawne sprawy sądowe Rapacza – pokłosie jego czteroletnich rządów w fotelu burmistrza Rabki. Jedno z postępowań sądowych zakończyło się prawomocnym wyrokiem. Za notoryczne uchylanie się od wydania „warunków zabudowy” jednemu z rabczańskich przedsiębiorców sąd wymierzył byłemu burmistrzowi karę sześciu miesięcy więzienia w zawieszeniu na dwa lata oraz nałożył grzywnę. Zakazał też Rapaczowi zajmowania stanowisk „związanych z prowadzeniem postępowań administracyjnych w organach samorządu terytorialnego i administracji publicznej”. Zdaniem związkowców, podejmując pracę w spółce skarbu państwa, Rapacz złamał sądowy zakaz. „W toku postępowania kwalifikacyjnego pan Antoni Rapacz winien złożyć zaświadczenie o niekaralności (…) co nie może polegać na prawdzie z uwagi na sądowy zakaz zajmowania określonych stanowisk” – napisali związkowcy w doniesieniu do prokuratury.

– Ktoś musiał nakłamać. W ogłoszeniu o naborze na stanowisko prezesa był wymóg niekaralności. Skoro Rapacz miał wyrok, to zaświadczenia przedstawić nie mógł. Jeśli przyznał się do wyroku a Rada Nadzorcza przeszła nad tym do porządku dziennego, to znaczy, że Rada poświadczyła nieprawdę – komentuje Janusz Klimczak.

But na poprzednika

– To była biedna spółka, ale poukładana – podsumowuje poprzednik Rapacza na stanowisku prezesa. Lech Szarowski kierował spółką rok i siedem miesięcy. Wcześniej przez ponad dwadzieścia lat dyrektorował oddziałowi Grojec. Gdy Szarowski został prezesem, spółka była w głębokim dołku. Przyczyna strat: trwające kilka lat, powtarzające się masowe śnięcia ryb. Mimo problemów, poprzedni prezes zdołał zahamować niepokojące trendy ekonomiczne i zniwelować straty. Dziura w budżecie w ciągu półtora roku zmalała o połowę. Obiecującą karierę Szarowskiego zakończyło jedno parominutowe posiedzenia Rady Nadzorczej.

Były prezes niechętnie komentuje ostatnie wydarzenia. Stroni też od wypowiadania sądów na temat swojego następcy. – Powiem tylko, że odbierając odwołanie, poczułem się kopnięty. Teraz – znając pierwsze posunięcia następcy – mogę dodać, że zostałem kopnięty osranym butem…

GPS – Global Prezes System

Antoni Rapacz na luzie podchodzi do zamieszania w nowym miejscu pracy. – Zupełnie, jakbym się znalazł z powrotem w Rabce, wśród zaciętej opozycji – wspomina swoje rządy w uzdrowisku. Raz po raz zapewnia, że żadnych doniesień się nie boi, a w bojach z prokuraturą jest zaprawiony. – Jak pan sobie wyobraża, że mógłbym nakłamać Radzie Nadzorczej? – pyta retorycznie. – Złożyłem obszerne pisemne wyjaśnienia, w których dokładnie opisałem również swoje sądowe i prokuratorskie przejścia z ostatnich lat. Rada Nadzorcza o wszystkim wiedziała, a mimo to mnie wybrała, bo byłem najlepszy – dodaje i zapewnia, że żaden sąd nie zabronił mu pełnienia funkcji w spółkach prawa handlowego, nawet tych, których jedynym udziałowcem jest resort skarbu. – Gdyby załoga do mnie przyszła i wprost zapytała o wszystkie te sprawy – otrzymałaby pełne wyjaśnienia. Żadne doniesienia nie byłyby potrzebne. Tymczasem zawsze, gdy jestem w Grojcu – Komisja Zakładowa Solidarności jest na zwolnieniu lekarskim – diagnozuje prezes i gładko przechodzi do przedstawiania własnych teorii na temat powodów wywrotowej działalności załogi oddziału Grojec. – Tam jest największy opór przed zmianami, mimo że występuje tam najwięcej nieprawidłowości. Wyobraża pan sobie sytuację, gdy prezes zatrudnia w spółce swoją żonę, a w dodatku jeszcze teścia? W Grojcu trwało to wiele miesięcy. W ostatnich dniach urzędowania mój poprzednik wysłał do ministerstwa wniosek o upadłość przedsiębiorstwa. O tym to pewnie załoga nie wiedziała – zaznacza prezes i zapowiada konsekwentne realizowanie wszystkich zamierzeń z grodzeniem, monitorowaniem stawów oraz wyposażaniem firmowych samochodów w lokalizatory GPS włącznie. – Skończy się złodziejstwo – czy to się komuś podoba, czy nie. Zrobię porządek w firmie – przekonuje. – A swoją drogę zastanawiam się, czy minister nie powinien mi dorzucić parę groszy do pensji. Jeszcze niedawno mało kto wiedział o spółce hodującej ryby. A dziś, za moją sprawą, piszą o niej poważne gazety…

Marek Kalinowski

Z pisma komisji zakładowej Solidarności do naszej redakcji: Trzeba wyjaśniać, że Pan Rapacz o hodowli ryb nie ma zielonego pojęcia. Podejrzewamy, że nie posiadał nawet własnego akwarium. Jego pomysły nowatorskie to sen wariata…

Jeszcze z pisma Komisji Zakładowej „S”: Z tego, co wiemy, Prezes Rapacz będzie również pełnił obowiązki dyrektora oddz. Grojec. Biedne te ryby. Znając zamiłowanie Pana Rapacza do budowy pomników obawiamy się czy w niedługim czasie nie postawi na terenie obiektu pomnika karpia za kilkaset tysięcy złotych…

Przedsiębiorstwo Produkcji i Hodowli Ryb Słodkowodnych w Krakowie Spółka z o.o. – największy producent ryb w południowej Polsce. Gospodaruje na stawach hodowlanych o powierzchni 2642 hektarów. Spółka powstała w 1994 roku na bazie dawnego Państwowego Gospodarstwa Rybackiego w Krakowie. Przedsiębiorstwo należy do Skarb Państwa. W skład firmy wchodzi sześć oddziałów na terenie województw: śląskiego i małopolskiego. Podstawą produkcji jest karp, natomiast pozostałe hodowane gatunki to: lin i karaś, amur, tołpyga, szczupak, pstrąg i sum i jesiotr. Na podstawie: www.karp.pl