– Zostałam kaleką, bo lekarze uznali, że starszej kobiecie niepotrzebne są palce – nie kryje rozgoryczenia pani Maria z Chabówki. – Zrobiliśmy wszystko, co było w naszej mocy – bronią się medycy.

Jeszcze do niedawna pani Maria była energiczną kobietą. Nie potrafiła chwili usiedzieć na miejscu. W tamten czwartek też szukała sobie zajęcia. Co podkusiło starszą kobietę, żeby uruchomić piłę tarczową i ciąć drewno na opał? Maria nie potrafi racjonalnie odpowiedzieć na tak zadane pytanie.

Początkowo wszystko przebiegało gładko, jak zwykle. Wystarczyła jednak chwila nieuwagi, żeby dłoń lewej ręki ześlizgnęła się, a palce – wpadły wprost w wirującą, zębatą tarczę. Zanim Maria zdążyła poczuć ból, zobaczyła dwa swoje palce leżące na blacie. Dwa inne – ledwie trzymały się ręki. Tylko kciuk pozostał na dawnym miejscu. Rodzina pani Marii natychmiast zadzwoniła na pogotowie. Karetka zjawiło się pięć minut później. Lekarz zaopatrzył krwawiącą dłoń. Starannie zebrał też odcięte palce i umieścił w woreczku wypełnionym roztworem soli fizjologicznej. Sadowiąc panią Marię w ambulansie pocieszał, że w szpitalu zrobią wszystko, żeby dłoń zrekonstruować.

Maria trafiła na oddział urazowy nowotarskiego szpitala. – Posadzili mamę na korytarzu i kazali czekać. Trwało to ponad godzinę. Gdy się niecierpliwiliśmy – pielęgniarka wskazała długą kolejkę przed gabinetem ordynatora. Nie czekaliśmy. Po prostu wtargnęliśmy do środka. Dopiero wtedy sprawy ruszyły z kopyta. Babcia znalazła się na sali operacyjnej, jednak palców nikt jej nie przyszywał. Nawet te dwa, które jeszcze trzymały się ręki – też obcięli – relacjonuje przebieg wydarzeń pan Jurek, zięć Marii. – Mam żal do lekarzy, bo nawet nie spróbowali. A przecież lekarz pogotowia dawał nadzieję – mówi przez łzy pani Maria, zerkając z niedowierzaniem na zawinięty bandażem kikut dłoni. – Jestem kaleką, bo lekarze uznali, że starszej kobiecie do niczego się już palce nie przydadzą – dodaje rozżalona.

Rodzina pani Marii napisała oficjalną skargę na personel urazówki. – Natychmiast poprosiłem o wyjaśnienia. Zapewniam, że sprawy nie wyglądały tak, jak stara się je ukazać rodzina pacjentki – zaznacza Krzysztof Kiciński, szef Podhalańskiego Szpitala Specjalistycznego w Nowym Targu. – Powiem krótko: treść tej skargi jest po prostu dla personelu oddziału krzywdząca. Lekarze zrobili, co do nich należało. Niestety, nie było najmniejszych szans na uratowanie dłoni. Uszkodzenia palców były zbyt poważne. Piła zmiażdżyła ścięgna, naczynia krwionośne i stawy – zaznacza dyrektor i zapewnia, że o jakimkolwiek zaniedbaniu ze strony personelu nie może być mowy. – Pacjentka została zoperowana, gdy tylko to było możliwe. Czekaliśmy jedynie, aż zakończy się już rozpoczęty zabieg. Pozostałe planowe operacje zostały odwołane. Jeśli już można mówić o jakimś uchybieniu, to mogło ono dotyczyć niewystarczającego informowania rodziny o sytuacji pacjentki. Po pierwsze lekarz pogotowia nie powinien dawać rodzinie złudnych nadziei. Nie wiem, z czego to wynikało, może po prostu chciał ich uspokoić. Po drugie personel oddziału urazowego powinien od razu powiedzieć, że szans na ratowanie palców nie ma – zaznacza dyrektor.

Marek Kalinowski