Jest szansa na odblokowanie inwestycyjnego zastoju w uzdrowiskach… nie wiadomo tylko kiedy. Ministerstwo Infrastruktury mówi, że nowelizuje przepisy o zagospodarowaniu przestrzennym.

Zastój inwestycyjny to efekt wprowadzenia nieprzemyślanych zapisów w ustawach: uzdrowiskowej oraz o zagospodarowaniu przestrzennym. W uproszczeniu: obydwa akty prawne nakazują burmistrzom, wójtom i prezydentom gmin uzdrowiskowych zawiesić wydawanie wstępnych decyzji budowlanych – tzw. „Warunków Zabudowy” do czasu uchwalenia przez samorząd planu przestrzennego zagospodarowania. Zapis oznacza absolutną blokadę inwestycyjną. O potrzebie nowelizacji przepisów od wielu miesięcy alarmują samorządowcy, a także organizacje reprezentujące samorządy kurortów i związani z uzdrowiskami posłowie. Pod koniec czerwca interpelację wygłosił w Sejmie poseł z Podhala Edward Siarka. W odpowiedzi na wystąpienie minister infrastruktury zapewnił, że nad nowelizacją przepisów o zagospodarowaniu przestrzennym pracuje komitet stały Rady Ministrów. Data wprowadzenia w życie nowelizacji nie pada. Wypowiedź resortu jest bardzo ogólnikowa, właściwie nie zawiera żadnych konkretów.

Ministerstwo przyznaje, że „jest możliwa zmiana ustawy o lecznictwie uzdrowiskowym „w kierunku zniesienia obowiązku sporządzania miejscowego planu zagospodarowani przestrzennego”. Rozstrzygnięcie kwestii zasadności podtrzymania tego obowiązku  wymaga dyskusji, do której włączony powinien być minister zdrowia – podsumowuje lakonicznie resort infrastruktury.

Odpowiadając na padającą w interpelacji propozycję (powtarzaną wielokrotnie przez lobby uzdrowiskowe) umożliwienia gminom wydawania WZ-ek, resort zapowiada wprowadzenie nowego, skuteczniejszego „narzędzia planistycznego”.

„Projekt ustawy o zmianie ustawy o planowaniu przestrzennym oraz niektórych innych ustaw, (…) w miejsce decyzji o warunkach zabudowy wprowadza (…) decyzję w sprawie urbanistycznego planu realizacyjnego. Narzędzie to określałoby zasady zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku realizacji wszelkich obiektów budowlanych, a także prowadzenia robót budowlanych, realizowanych w obszarze przewidzianym w studium do zabudowy i nie objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Postępowanie w sprawie wydania decyzji polegałoby na umożliwieniu lokalizacji zabudowy bez konieczności spełnienia zasady dobrego sąsiedztwa (w wypadku braku planu dopuszcza budowę na terenach sąsiadujących z działkami już zabudowanymi – przyp. red.), ale przy zachowaniu innych wymagań, w tym kontroli społecznej, zapewniającej przestrzeganie zasad ładu przestrzennego – wyjaśnia resort infrastruktury. – Projekt ustawy wprowadza również tzw. miejscowe przepisy urbanistyczne, które miałyby służyć gminom do ustalania warunków zagospodarowania i zabudowy oraz przeznaczenia terenów na obszarze przewidzianym do urbanizacji, nie objętych planem miejscowym oraz ustalenia warunków kształtowania ładu przestrzennego w odniesieniu do obiektów i urządzeń budowlanych. Przepisy urbanistyczne miałyby stanowić, podobnie jak plan miejscowy, akt prawa miejscowego, skutkujący stanowieniem prawa na części lub całości obszaru gminy, jednakże w ograniczonym zakresie. Uproszczona procedura sporządzenia miejscowych przepisów urbanistycznych, umożliwiłaby prostsze i szybsze uchwalenie tego aktu. W tym względzie rozwiązanie to stanowiłoby kompromis pomiędzy wymaganiami tworzenia ładu przestrzennego w gminach uzdrowiskowych, a potrzebami rozwoju inwestycji budowlanych.”

Marek Kalinowski