Mięsiste, intensywne obrazy Barbary Piszczór i delikatne, ulotne obrazy w brązie Joanny Borowicz. Wspólna wystawa dwóch skrajnie różnych artystek w nowotarskich Jatkach.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"106733"}

Wspólna dla nich jest szkoła - Liceum Kenara i Akademia Sztuk Pięknych w Krakowie, gdzie Barbara studiowała malarstwo, a Joanna rzeźbę. Dla obydwu artystek tematem dominującym jest człowiek i na tym podobieństwa się kończą. Dla Barbary środowiskiem naturalnym jest wieś i jej mieszkańcy, także ci czworonożni. Świat Joanny jest "miastowy". Barbary nie interesują ładne obrazki, szuka za wszelką cenę prawdy. Nie maluje ze zdjęć, ale z natury. Malowanie to dla niej spotkanie z drugim człowiekiem, relacje ze swoim modelem, emocje, które wyzwala. Nie szuka podobieństw, ale prawdy głębszej, tej skrywanej. Joanna nie szuka prawdy, a może prawdy połowicznej. Z ciężkiego metalu wyczarowuje postaci lekkie, filigranowe, delikatne jak ona sama. Przeczące prawom grawitacji - jak zauważyła Anna Dziubas, szefowa Jatek. Opowiada swoją wersję świata, nawet biblijny przekaz potrafi odwrócić. U niej to Adam kusi Ewę.

- Jestem daleka od tego, by malować ładne obrazki - przekonywała podczas wernisażu Barbara Piszczór. - W życiu wolę mieć relacje niż rację - mówiła. Malarstwo jest dla niej wolnością, przestrzenią pozwalającą dociekać prawdy. - Przez życie idę pogodna i pogodzona. Smutki pozostawiam na obrazkach - można było usłyszeć od artystki z Suchego. Sztuka według niej jest terapią, stałą wartością w jej życiu. - Sztuka nigdy mnie nie zawiodła - podkreśla. - Sztuka to odrzucenie stabilności, przyzwyczajenia, lenistwa. To droga w nieznane, wejście w inną przestrzeń, tworzenie nowej rzeczywistości - uważa Barbara Piszczór. Jej zdaniem artysta powinien widzieć więcej i potrafić to przekazać.

Joanna Borowicz interpretację swoich prac pozostawiła odbiorcom. Zachęcała do wejścia w dialog z jej rzeźbami. Podczas wernisażu skupiła się na technologii. Swoje rzeźby odlewa w brązie. - To szlachetny stop, który pozwala oddać najlepiej kształt, każdy szczegół. - Modeluję w wosku, który pozwala się formować pod wpływem ciepła. Jest jeden minus - powstaje tylko jeden egzemplarz rzeźby - tłumaczy artystka. Wykonany model zalewa się gipsem, a potem wypala, wtedy wosk się traci. Ta technika wymaga nie tylko artyzmu, ale także rzemiosła.

Wspólną wystawę obu artystek można będzie oglądać do 30 maja.

Beata Zalot.