Imię odziedziczyła po bohaterce Quo Vadis. Łatwego życia nie miała, ale poczucie humoru nigdy jej nie opuszczało!

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"111470"}

Przed tygodniem pani Ligia Kubinek z nowotarskiej Niwy skończyła sto lat. Do niewielkiego domu zjechali się goście, był tort, a potem przyjęcie w restauracji. Niestety, już bez solenizantki, która po ubiegłorocznym wylewie straciła kontakt z otoczeniem. Jedynie spod przymrużonych powiek spogląda na to co dzieje się dookoła. I jakby się uśmiechała. 

A jeszcze przed rokiem wnuczki nagrały filmik, w którym pani Ligia dziarsko śpiewa: Olaboga, boli noga, / róbcie trumnę bo już umrę / trumna jeszcze nie zrobiona / a noga już wygojona.

Z córkami i wnuczkami jubilatki zastanawiamy się nad sekretem długowieczności. Może geny? Jej mama przeżyła 96 lat.

Łatwe życie? Z pewnością nie. Urodziła się tak słaba, że ochrzcili ją już w szpitalu obawiając się rychłej śmierci. W dzieciństwie w domu była bieda, a za okupacji - ciężka praca. Jako siedemnastoletnia dziewczyna została wywieziona na roboty do Niemiec, gdzie na terenie obecnego Głogówka musiała ciężko harować na roli. Jak wspominała - nierzadko żywić się musiała ziemniakami, które gotowała dla świń.

To może poczucie humoru? Tego jej nigdy nie brakowało, nawet w sędziwym wieku lubiła zażartować, coś zaśpiewać, opowiedzieć jakąś historyjkę. Koleżankom przy ognisku ze śmiechem mówiła, że nie popuści aż do setki. Do tego trzeba dodać dobrego męża i szczęśliwą rodzinę i recepta na długowieczność prawie gotowa.

 Jeszcze nie tak dawno opowiadała prawnukowi swoją historię, którą ten spisał w rodzinnej kronice. Wspominała głównie wojenne losy. Ale i po wojnie lekko nie było. Z mężem Andrzejem postawili dom na Niwie. Zajmowali się gospodarką, ale nie tylko. Pewnie wielu nowotarżan pamięta prowadzony przez nich za komuny skup butelek. Andrzej zaprzęgał konia i jeździł furmanką, aż po Ochotnicę, by zwieźć pobrzękujące szkłem skrzynki. Biznes jednak nie trwał długo. Jak wspominają córki - to pani Ligia zawsze była motorem działań. To wełnę przędła, to swetry robiła, a nawet buty szyła. Wdową została 28 lat temu.

Doczekała się 5 dzieci, 13 wnuków, 18 prawnuków i 1 praprawnuczka.