Zniknęło wiele drzew, strumyk został zasypany - ci, którzy nie byli w tym roku w Borze na Czerwonem mogą być zaskoczeni.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"115563"}

Ścieżka wiodąca do drewnianej platformy jest mocno rozjeżdżona, potok wzdłuż niej został zasypany. Po to - jak tłumaczą robotnicy - by woda pozostawała w rezerwacie, by wsiąkała w torfowisko jak w gąbkę. Smutny jest też widok z drewnianej platformy widokowej. Widać skalę prac. Wielu drzew już nie ma. Widać też pracujące w rezerwacie maszyny.

Jak już pisaliśmy w styczniu rozpoczęła się akcja usuwania drzew i krzewów z kopuły torfowiska. Wszystko w ramach projektu „Karpaty Łączą”, finansowanego z funduszu norweskiego. Zabieg ten ma służyć ochronie tego cennego zbiorowiska i jest konieczny, by ratować przed wyschnięciem torfowisko, które jest największym zbiornikiem wody na Podhalu.

W ramach tych działań remontowana jest również istniejąca infrastruktura turystyczna, której częścią jest oddana do użytku w 2010 roku ścieżka edukacyjna.

Rezerwat Przyrody Bór na Czerwonem istniejący od 1925 r. jest jednym z najstarszych rezerwatów przyrody w Polsce.

Torfowisko na Czerwonem jest torfowiskiem wysokim i razem z pozostałymi kompleksamid torfowisk Kotliny Orawsko-Nowotarskiej stanowi transgraniczny, największy w tej części Europy obszar mokradeł tego typu. W Polsce tylko 7% powierzchni wszystkich mokradeł Polski stanowią torfowiska wysokie, przyjmujące postać kopuł.

bz