To była kolejna dawka poezji na wysokim poziomie, tym razem noblowskim. 168. salon poezji w stolicy Podhala był poświęcony twórczości Wisławy Szymborskiej. Jej wiersze interpretowali aktorzy Ewa Romaniak i Jan Mancewicz.

Artyści starali się wprowadzić przybyłych w zawiłości twórczości laureatki Nagrody Nobla - Wisławy Szymborskiej, tłumacząc konstrukcję jej wierszy, ich przekaz i wyraz. Kolejno prezentując wiersze tłumaczyli też historię ich powstania i okoliczności. Wyjaśniali, że wiersze znakomitej poetki charakteryzują się wielką refleksyjnością i subtelną ironią. Są pełne ulotnych chwil, a także absurdu. Potrafią uchwycić chwile i ich ulotność. Mają ciekawą składnię dla niej charakterystyczną. Podkreślali lekkość jej języka w twórczości. Zwracali uwagę na tematy związane z człowiekiem, jego losem zarówno w historii, jak i codzienności.

Ewa Romaniak, aktorka związana z licznymi teatrami krakowskimi, m.in. teatrem Bagatela, Krakowskim Teatrem Komedia, Krakowskim Teatrem Kameralnym, Teatrem Plejada, Teatrem Praska 52, Teatrem KTO, czy Teatrem im. Ludwika Solskiego znakomicie prezentowała kolejne utwory Wisławy Szymborskiej. Wtórował jej Jan Mancewicz, także aktor telewizyjny i filmowy.

Nowy Targ to doskonałe miejsce dla pokazania ważności twórczości naszej wielkiej polskiej noblistki. Związana była ona bowiem z tym teren rodzinnie. To po sąsiedzku w Szaflarach w 1917 roku jej rodzice Wincenty Szymborski i Anna Maria Rottermund brali ślub. To także tam było wesele. Nic w tym jednak dziwnego, skoro jej stryj ks. Maurycy Rottermund, młodszy brat jej ojca, był w Szaflarach proboszczem. To dlatego mała Wisława wraz ze swą siostrą spędzała wakacje u stryja. Ten jej szaflarski epizod związany z dzieciństwem, choć nie jest szerzej znany, to niewykluczone, że jest on ukryty w głębszych pokładach jej twórczości. Dlaczego? Mała Wisława do Szaflar przyjeżdżała jako 6- 9-letnie dziecko, więc na pewno gdzieś głęboko w jej świadomości utkwiły beztroskie dni dzieciństwa, które spędzała z siostrą Nawoją u swego stryja, którego nazywała wujkiem. Warto podkreślić, że Wisława w swej twórczości stosowała wiele ciekawych form literackich, jak np. limeryki, czy gatunki bardziej żartobliwe - lepieje, odwódki, czy… moskoliki. Jej wiersze i utwory są znane, lubiane, wykorzystywane też w piosenkach. Jej utwór „Nic dwa razy" śpiewa przecież Sanah.

BES