Sąd utrzymał w mocy "warunkowe umorzenie". Grzegorz Watycha odpowiadał za niedopełnienie obowiązków.

O proces był efektem długoletniego sporu pomiędzy władzami Nowego Targu a właścicielami gruntu położonego u zbiegu dwóch nowotarskich ulic: Świętej Anny i Grel - Tygodnik pisał o tym wielokrotnie. 

Właśnie w tym miejscu, powiat do spółki z miastem – chciały wykonać modernizację skrzyżowania. Właściciele gruntu konsekwentnie wykorzystując możliwości odwoławcze, udaremniali inwestycyjne plany samorządu. Deklarowali jednocześnie, że nie sprzeciwiają się przebudowie niebezpiecznego skrzyżowania o ile władze miasta uczciwie wynagrodzą poniesione straty. W grę wchodziła zamiana nieruchomości i wypłata odszkodowania za utracone korzyści. Podczas spotkania właścicieli gruntu z władzami miasta w 2020 roku zostały nakreślone warunki kompromisu, które wstępnie zaakceptowały obie strony. Ostatecznie jednak do porozumienia nie doszło. Małżonkowie twierdzili, że za zerwanie rozmów odpowiadają urzędnicy. Dowodem miał być protokół spotkania i wykonane przez urzędników nagranie. Pełnomocnik małżonków zwrócił się o wydanie obu dokumentów w trybie dostępu do informacji publicznej. Magistrat odmówił. Wnioskodawcy otrzymali protokół i nagranie dopiero po kilku latach, gdy wygrali prawomocnie postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Urząd Miasta nie przekazał też do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargi, którą przygotowali małżonkowie, zarzucając burmistrzowi bezczynność. Obie te kwestie zostały zawarte w subsydiarnym (prywatnym) akcie oskarżenia, który przygotował pełnomocnik małżeństwa przedsiębiorców. Tygodnik opisywał sprawę szczegółowo w marcu ubiegłego roku w tekście "Burmistrz przed sądem". 

We wrześniu ubiegłego roku zapadł wyrok w procesie karnym w pierwszej instancji. Postępowanie toczyło się przed Sądem Rejonowym w Nowym Targu. Burmistrz Grzegorza Watycha został uznany winnym, sąd jednak zdecydował o warunkowym umorzeniu sprawy w zawieszeniu na dwa lata. To oznaczało, że burmistrz nadal będzie mógł pełnić swą funkcję szefa samorządu. Jednocześnie wyrok oznaczał dla włodarza spore wydatki. Miał wypłacić zadośćuczynienie na rzecz każdego z małżonków  (po 2 tysiące złotych). Wpłacić na cel charytatywny 5 tysięcy złotych i pokryć koszty procesu. Łączna kwota tych zobowiązań przekroczyła dziesięć tysięcy złotych.

Uzasadniając wyrok, sąd nie miał wątpliwości, że burmistrz jest winien zarówno nieudzielenia informacji publicznej, jak i nieprzekazania do sądu administracyjnego skargi. Sąd przedstawił skrupulatne kalendarium, rozwiał też wątpliwości, które od początku postępowania zgłaszali urzędnicy. Żądane przez małżonków - protokół i nagranie, były bez wątpienia informacją publiczną, która w ciągu dwóch tygodni powinna być udostępniona petentom. Małżonkowie otrzymali materiały dopiero po pięciu latach, gdy burmistrza zobowiązał prawomocny wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zdaniem sądu jeszcze większym przewinieniem burmistrza było pozbawienie mieszkańców prawa do procesu przed sądem, poprzez nieprzesłanie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Sąd nie dał wiary tłumaczeniom o zagubieniu dokumentów. Podczas postępowania przygotowawczego, prokuratura zdobyła dowody, potwierdzające, że nie tylko burmistrz ale też spora grupa urzędników analizowały skargę a wcześniej wniosek o udostępnienie nagrania i protokołu.

Dziś sprawą zajmował się sąd drugiej instancji i w całości podtrzymał orzeczenie sadu nowotarskiego z września ubiegłego roku. Wyrok jest prawomocny.

mk