Mają od ośmiu do piętnastu lat. I wakacje. W kraju o tej porze zwykle pomagają w winobraniu. W tym roku zamiast gron, spadły bomby.

Wśród rówieśników wyróżniają się – nie strojem, ale wyrazem twarzy. Na ich buziach trudno zobaczyć – normalny w tym wieku – łobuzerski uśmiech. Koszulki z przestrzeloną kulami flagą Gruzji z jednej strony zwracają uwagę na to, co przeszli, z drugiej nie pozwalają zapomnieć o tym, co przeszli tak niedawno.

Pięćdziesiątka gruzińskich dzieci przyjechała na Podhale już w piątek. Bazą wypadową jest Krościenko – rodzinna miejscowość Anny Paluch, posłanki, która zorganizowała dwutygodniową wizytę.

W sumie do Polski przyjechało 300 dzieci na zaproszenie prezydenta Lecha Kaczyńskiego. To jeden z efektów wizyty prezydenta w Tbilisi. Dzieci z rodzicami opuściły przed wojną swoje domy. Dziś mieszkają na przedmieściach Tbilisi, gdzie koczują w budynkach publicznych. W Polsce organizatorzy starają się ostrożnie rozmawiać o wojennych przeżyciach.

– Dziecko, które przeżyło ciężkie rzeczy, najczęściej milczy. Trzeba czasu, by się otworzyło. Z grupą przyjechała gruzińska pani psycholog i tłumaczka. One cierpią na brak zainteresowania ze strony dorosłych. W sytuacji, w jakiej się znajdują, każdy zajmuje się załatwianiem pomocy, odbudową, przetrwaniem. Dla nich nikt nie ma czasu. I cieszą się teraz, że z nimi rozmawiamy, prowadzimy na wycieczki, do muzeów.

To także szansa nawiązania współpracy między rówieśnikami. Dzieciaki szybko zapoznały się z uczniami szkoły w Krościenku, a podczas wtorkowej wizyty w Nowym Targu – z kolegami z „piątki”. W mieście Gruzini najpierw zostali przyjęci przez burmistrza i przewodniczącego rady miejskiej, potem zobaczyli trening hokeistów, spróbowali lodów i regionalnych potraw, przyszykowanych przez gaździny ze Związku Podhalan. Przy okazji firma Wojas zafundowała dla każdego nowe buty – dzieciaki wybrały je sobie w jednym z nowotarskich salonów.

Józef Figura