Swój smak zawdzięcza sekretowi, przekazanemu właścicielce przez babcię Annę Borzęcką. Bywalcy nowotarskiej Karczmy u Borzanka znają ją dobrze, ostatnio docenili ją także jurorzy, przyznając karczmie podczas poznańskich targów „Perłę” za najlepszą potrawę.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"2272"}

W tym roku w Konkursie „Nasze Kulinarne Dziedzictwo – Smaki Regionów” po raz pierwszy pojawiła się kategoria „danie i potrawa regionalna”. Najwyższa nagroda – „Perła” w tej kategorii przypadła Karczmie u Borzanka z Nowego Targu za kwaśnicę góralską i kapeluski w sosie.

Udział w finale możliwy był dzięki wcześniejszemu zwycięstwu tych potraw w Nawojowej. Potrawa nie tylko musiała być smaczna, uczestnicy konkursu musieli udowodnić tradycyjne pochodzenie potrawy.

Restaurację przy ul. Ludźmierskiej prowadzi Katarzyna i Andrzej Petrylowie. – Kwaśnicę Kasia nauczyła się robić od babci Anny – zdradza Michał Borzęcki, ojciec pani Katarzyny. – Jest na żeberkach, które sami wędzimy.  Dodajemy też lubczyku hodowanego w naszym ogródku – zdradza właścicielka. Reszta pozostaje rodzinna tajemnicą.

Pod nazwą „kapeluski” kryją się kołduny, robione w kształcie kapelusza góralskiego. Nowotarżanie zaserwowali w Poznaniu także „Sabałową strawę z hałuskami”. – To po prostu korytko góralskie, w którym głównym składnikiem jest szynka pieczona z kością – specjalność naszego zakładu – mówi pani Katarzyna. – W naszej karczmie kupujemy mięsa surowe, trzymamy je w specjalnych marynatach, wędzimy w naszej wędzarni. Nie używamy żadnych przyspieszaczy, nie ma tu żadnej chemii – dodaje pan Michał Borzęcki.

Na tych samych Targach Poznańskich „Perłę” za jagnięcinę – najlepszy produkt regionalny otrzymał Kazimierz Furczoń, baca z Leśnicy (pisaliśmy o tym tydzień temu).

Karczma u Borzanka przy ul. Ludźmierskiej została odtworzona w miejscu zabytkowej karczmy, prowadzonej przez Borzęckich od XVIII wieku, która z krajobrazu Nowego Targu zniknęła w latach 70. – Oprócz samej karczmy było tu miejsce na nocleg, wozownia i stajnie dla koni. Odtworzyliśmy nawet piwnice, w których przed wojną leżakowało madziarskie wino – opowiada Michał Borzęcki. – Karczma za komuny została wywłaszczona, miało tu powstać muzeum. Zabudowania niszczały, aż w końcu wszystko runęło – wspomina. Rodzina zaczęła walkę o zwrócenie karczmy, zanim ta jeszcze istniała. Stało się to możliwe dopiero po 1989 roku, kiedy jednak po budynku nie było już śladu, pozostał tylko plac. Dzięki zachowanym fotografiom, pod nadzorem konserwatora zabytków karczma została odtworzona.

Beata Zalot