- Nawet nie wiem, czy pochowaliśmy mamę, bo nie wolno było nam zajrzeć do trumny. Na co naprawdę umarła? Czy miała sepsę? I dlaczego lekarze z nowotarskiego szpitala prosili mnie, żeby tego nie nagłaśniać?

- Mama całe życie na nic nie chorowała, na nic nie narzekała. Dopiero w czerwcu zaczęło ją coś boleć, myśleliśmy, że to sprawy kobiece, więc poszła do ginekologa w ośrodku zdrowia w Szaflarach.

Ginekolog stwierdził po zrobieniu USG, że to kamienie. Przepisał jej jakieś lekarstwa, które nie pomogły, podczas następnej wizyty zmienił na inne, ale mamę dalej coś bolało - opowiada córka.

1 lipca ból był tak dotkliwy, że postanowiła zawieźć 65-letnią mamę do szpitala w Nowym Targu.

- Lekarz przyłożył tylko palce i od razu stwierdził, że to przepuklina. Jego diagnozę potwierdziło potem prześwietlenie. Mamę wzięli na operację - opowiada córka.

Jeszcze tego samego dnia rodzina dowiedziała się, że wszystko jest w porządku i za kilka dni pacjentka wróci do domu.

W niedzielę postanowili w szerszym, 4-osobowym składzie odwiedzić operowaną w szpitalu.

- Pojechaliśmy do niej po g. 13. Mama narzekała, że boli ją bardzo noga. Musiałam ją cały czas masować - opowiada Anna Mrugała, druga córka.

- Jak się poruszała, to z rany tak śmierdziało, że nie można było wytrzymać. Była zimna jak lód, a mówiła, że w środku ją pali - wspomina Zofia Gawron.

- Poszłam poprosić o coś przeciwbólowego, ale od lekarki usłyszałam, że dostała już trzy zastrzyki, i że takie samopoczucie po zabiegu jest normalne - dodaje.

Godzinę później - jak relacjonują córki - zabrano mamę. Powiedziano im, że na prześwietlenie. Kiedy po 10 minutach przywieziono ją z powrotem, kobieta powiedziała, że dostała do rany zastrzyk.

Około g. 16 rodzina pożegnała chorą. Nikt nie przypuszczał, że widzą ją ostatni raz.

Pani Zofia próbowała jeszcze skontaktować się z mamą wieczorem, ale ta nie odbierała komórki. Pomyślała, że śpi.

Rano w poniedziałek wybierała się właśnie do szpitala, kiedy zadzwonił telefon. Od lekarki z intensywnej terapii dowiedziała się, że mama zmarła rano.

- Usłyszałam, że przy zabiegu wywiązała się bakteria i żebym przyjechała, bo to rozmowa nie na telefon - pamięta dobrze te słowa.

Pojechała do Nowego Targu z kuzynem. - Od lekarki, z którą rozmawiałam przez telefon, jeszcze raz usłyszałam, że to bakteria. Że w niedzielę mama cały dzień była na obserwacji.

Zdziwiłam się, bo byliśmy kilka godzin i nikt specjalnie się nią nie interesował. Lekarka powiedziała mi, że wieczorem, o godz. 20, była druga operacja, bo podejrzewali, że rana krwawi w środku.

Jak jednak otwarli mamę, nie było ani krwawienia, ani ropy. Lekarka stwierdziła, że była taka piana, jakby krew wrzała, że podejrzewają, że to sepsa - opowiada Zofia Gawron.

- Pani doktor poprosiła, żeby zachować to dla siebie. Kiedy wychodziłam, wybiegła, jeszcze jedna pani, chyba też lekarka, która znowu poprosiła, żeby nie rozpowiadać tego.

Spytałam: dlaczego? A ona: "wie pani, jacy są ludzie". Potem dowiedziałam się od kuzynki, że ją także lekarz, który operował mamę, prosił w poniedziałek, żeby nie rozpowiadać, co się stało.

Pani Zofia dowiedziała się jeszcze, że w niedzielę wieczór przetaczali mamie krew, ale nie przyjęła się. Usłyszała, że ma spalić rzeczy osobiste mamy i jej łóżko.

Nie mogła zabrać nawet komórki. Usłyszała, że nie będą mogli też zobaczyć zwłok.

- W czwartek odbyła się sekcja. Nie mogliśmy przywieźć trumny do domu, tylko od razu do kościoła. Ciało mamy było w 4 workach i jeszcze przysypane trocinami.

Nie wolno nam było całować trumny, ani jej dotykać. Właściciel zakładu pogrzebowego kazał trumnę zasypać wapnem - relacjonuje.

- Nawet nie wiem, czy w tej trumnie naprawdę była mama - pani Zofia nie może powstrzymać łez.

Jeszcze w szpitalu dowiedzieli się, że sanepid jest o tym wszystkim poinformowany.

W domu - oprócz zmarłej Anieli Janik - mieszkał jej mąż, córka z mężem i dzieckiem.

- Nie wiedzieliśmy, czy my także jesteśmy zagrożeni czy nie. Mieszkaliśmy z nią. A dzień przed śmiercią w szpitalu - wszyscy całowaliśmy mamę.

Ponieważ nikt nie przyjechał do domu, pomyśleliśmy, że mama musiała się zarazić w szpitalu, podczas operacji.

Jak kilka miesięcy temu była ta głośna sprawa sepsy u żołnierzy, to potem odkażali całe koszary, u nas nikogo nie było - mówi pani Zofia.

Rodzinę zaskoczyła także karta statystyczna do karty zgonu, dokument, w którym jako bezpośrednią przyczynę śmierci patomorfolog wypisał "zawał ostry mięśnia serca".

- Nie ma tam nic o zakażeniu, a mama na serce nigdy nie chorowała. Skąd ten zawał? - pani Zofia pokazuje dokument.

- Może i umarła na zawał, ale co z nią robili wcześniej, dlaczego krew w ranie wrzała? - pyta córka.

- To była sepsa o piorunującym przebiegu - mówi Barbara Bajda, dyrektor ds. medycznych w nowotarskim szpitalu.

- Przyczyną była laseczka zgorzeli gazowej, bardzo niebezpieczna bakteria, w 90 proc. śmiertelna - uściśla.

- Pacjentka nie zaraziła się nią w szpitalu, do zakażenia doszło przed hospitalizacją.

Przypomina, że pacjentka zgłosiła się do szpitala po trzydniowym ostrym bólu brzucha, wymiotach, zatrzymaniu gazów i stolca. Oprócz tego miała bolesny guz w pachwinie prawej, który okazał się uwięzgniętą przepukliną udową, która wymagała natychmiastowej interwencji chirurga.

W związku z tym tego samego dnia była operowana. Te 3 dni przed operacją spowodowały osłabienie odporności kobiety i translokację bakterii z przewodu pokarmowego do krwiobiegu.

- Ponieważ dzień po operacji ból narastał mimo podanych środków przeciwbólowych, a jej stan miejscowy i ogólny pogarszał się, została wykonana tomografia komputerowa, a następnie reoperacja.

Na podstawie objawów klinicznych lekarze wysunęli podejrzenie zakażenia laseczką zgorzeli gazowej, bakterii bardzo niebezpiecznej - wyjaśnia dyrektor.

Laseczki zgorzeli gazowej

(Clostridium perfringens) - to grupa szczególnie niebezpiecznych bakterii. Wywoływać mogą masowe zatrucia pokarmowe, jeśli dostaną się do wodociągów.

Ponadto znane są z niebezpiecznego dla życia zakażenia ran oraz zakażeń szpitalnych. Bakterie Clostridium perfringens należą, wraz z laseczką tężca i jadu kiełbasianego, do dużego rodzaju bakterii z grupy Clostridium.

Do pokarmowego zatrucia Gram-dodatnią laseczką zgorzeli gazowej (Clostridium perfringens typu A) - dochodzi najczęściej w wyniku spożycia skażonych zarodnikami potraw: konserw mięsnych i warzywnych, miodów, sosów, zup, szynek pasteryzowanych, drobiu, przetworów z roślin strączkowych.

Innym - występującym ostatnio coraz częściej - źródłem Clostridium perfringens jest woda, głównie ścieki. Często dotyczy to wody, która zanieczyszczona ściekami, może zostać pobrana w wodociągach lub studniach.

SEPSA - to uogólniony stan zapalny w organizmie wywołany przez bakterię, wirusa, pasożyta czy grzyba. Pierwsze objawy to gorączka, szybki oddech, ogólne osłabienie.

Sepsa postępuje bardzo szybko i w krótkim czasie może przerodzić się w postać ciężką, prowadzącą do niewydolności różnych narządów wewnętrznych, zaburzeń krzepnięcia krwi, do śmierci.

Czynnikami mogącymi mieć związek z chorobą są między innymi zabiegi operacyjne, oparzenia, urazy, leczenie sterydami, przewlekłe choroby.

- Sepsa to zakażenie całego ustroju, w krótkim czasie może rozwinąć się wstrząs septyczny i niewydolność wielonarządowa.

Zawał serca, który był bezpośrednią przyczyną zgonu - to konsekwencja sepsy - tłumaczy dyrektor. Podejrzenie zakażenia zostało potwierdzone dodatnimi wynikami badań bakteriologicznych.

- My chorej nie zakaziliśmy w szpitalu, ona sama dla siebie była ogniskiem zakażenia - podkreśla Barbara Bajda.

- Gdyby ta bakteria była w szpitalu, zachorowaliby także inni pacjenci. Po wysunięciu podejrzenia zakażenia laseczką zgorzeli gazowej wprowadzono natychmiastowy reżim sanitarny i wszystkie procedury wymagane w takich przypadkach.

Blok operacyjny został na tydzień (od 2 do 8 lipca) zamknięty i poddany dezynfekcji. Podobny los spotkał oddziały, na których leżała chora kobieta.

- Pomieszczenia otwarto dopiero po stwierdzeniu ujemnych wyników wymazów bakteriologicznych - mówi dyrektor.

- Wszystkie procedury wykonaliśmy zgodnie z przepisami, które ustalone są przez odpowiednie organy nadzoru sanitarno-epidemiologicznego.

W tym momencie nie ma żadnego zagrożenia dla pacjentów naszego szpitala. Nic też nie grozi rodzinie zmarłej - uspokaja Barbara Bajda.

Kilka dni przed rozmową z dyrektor szpitala zatelefonowaliśmy do nowotarskiego sanepidu. Od szefowej Rity Lech-Jóźwiakowskiej usłyszeliśmy, że sanepid otrzymał zawiadomienie o podejrzeniu sepsy, jednak okazało się, że nie była ona powodem zgonu.

Skąd taka rozbieżność?

Beata Zalot Foto | Andy Lacayo | Na całym świecie z powodu sepsy umiera ponad 1400 osób dziennie.