Zwyczajna flaszka wódki zaprowadziła policjanta z nowotarskiej komendy na ławę oskarżonych. Funkcjonariusz nie zdążył trunku nawet powąchać.

Przed sądem ruszył proces w sprawie korupcyjnego incydentu w nowotarskiej komendzie policji z listopada ubiegłego roku. Butelka „Finlandii” miała być „dowodem wdzięczności dla policjanta, prowadzącego śledztwo w sprawie kłusownictwa i nielegalnego posiadania amunicji. Wódkę przyniósł do komendy podejrzany Marian B., który wcześniej został „po ludzku” potraktowany przez śledczego. Zadowolony z uzyskanej porady Marian B., wychodząc z biura, w którym pracowali dwaj policjanci sekcji dochodzeniowo-śledczej, zapytał nawet, ile powinien zapłacić. Jan B., prowadzący sprawę funkcjonariusz, ofuknął mężczyznę, deklarując, że w ciągu swej dwudziestoletniej służby nigdy nie przyjął korzyści majątkowej.

Marian B. czuł niedosyt. Wiedział, że powinien w jakiś sposób wynagrodzić dobre serce funkcjonariuszy. Po kwadransie wrócił do komendy ukrywając za pazuchą butelkę „Finlandii” zapakowaną w papier. Na nieszczęście rozpromienionego petenta dostrzegł na korytarzu komendant powiatowy Mariusz Wacław. Szef komendy zwrócił uwagę na obły kształt, wystający spod kurtki. Zaintrygowało go jeszcze bardziej, gdy z gabinetu śledczych: Jana B. i Piotra S. mężczyzna wyszedł bez charakterystycznej wypukłości. – Nabrałem podejrzeń. Cała sprawa wyglądała na próbę wręczenia korzyści majątkowej – zeznawał przed sądem komendant. Na jego polecenie wyjaśnieniem sprawy domniemanej korupcji zajęli się: naczelnik Sekcji Dochodzeniowo-Śledczej i jego zastępczyni. Podczas kontroli pomieszczeń Piotr S. przyznał, że koło południa gabinet odwiedził Marian B. Pytał o prowadzącego Jana B. Policjanta nie było w pomieszczeniu, więc petent wyjął flaszkę zza pazuchy i postawił ma biurku Piotra S. z poleceniem: – To dla was panowie. Zaraz potem zniknął. – Zamurowało mnie. Nic nie powiedziałem. Przestraszyłem się, że ktoś może wejść i zobaczy flaszkę, wiec odniosłem ją do pomieszczenia socjalnego. Nie wiedziałem, czy powinienem napisać raport, czy może odnieść flaszkę do naczelnika sekcji. Chciałem poradzić się starszego kolegi, Jasia. W końcu ten alkohol był przeznaczony dla niego – wyjaśniał podczas procesu Piotr S.

Marian B., który także zasiadł na ławie oskarżonych (odpowiada na zarzut wręczenia korzyści), nie przyznał się do winy. Twierdził, że żadnej łapówki nie wręczał. – Ja przecież nic nie zyskałem. Dałem flaszkę, jak się w szpitalu pielęgniarce daje czekoladę. Jakby to była funkcjonariuszka, to bym kwiaty kupił. Nie miałem pojęcia, że z tego taki problem wyniknie – przekonywał podczas procesu.

O swojej niewinności zapewniał też Piotr S. – To nie była korupcja. To był po prostu nieszczęśliwy splot wypadków. Nie miałem zamiaru przyjmować tej butelki – zapewniał. Do czasu afery butelkowej szef sekcji dochodzeniowo-śledczej Marian Gajewski miał o swoim oskarżonym podwładnym jak najlepsze zdanie. – To jest bardzo zdyscyplinowany i sumienny policjant. Wielokrotnie osobiście wnioskowałem o nagrody finansowe za jego osiągnięcia w pracy zawodowej – mówił przed sądem. Kolejna rozprawa jeszcze w tym miesiącu.

Marek Kalinowski