Spalarnia śmieci i osadu wspólna dla całego Podhala to mrzonka czy konieczność? Odpowiedzi na to pytanie miała dostarczyć specjalna konferencja. Zamiast odpowiedzi pojawiło się jeszcze więcej pytań.

Jaki jest stan gospodarki śmieciowo-ściekowej i jakie trzeba wdrożyć rozwiązania naprawcze – to temat ubiegłotygodniowej konferencji „Gospodarka odpadami na Podhalu”, którą zorganizowało Podhalańskie Przedsiębiorstwo Komunalne.

Zgodnie z unijnymi dyrektywami, z początkiem 2013 roku nie wolno będzie już składować osadu z oczyszczalni ścieków na wysypiskach. Nie wolno będzie ich także wykorzystywać jako nawóz. Ten drugi problem nas nie dotyka, gdyż szlam na Podhalu jest tak zanieczyszczony, że nigdy nie można go było do tego celu przeznaczać. Jedynym dopuszczalnym rozwiązaniem będzie jego spalanie lub metanizacja. Pozostaje tylko pytanie – gdzie i za ile. – Głównym celem naszej konferencji było przystąpienie do wspólnych działań – przekonuje Marek Kokoszka, prezes PPK. – Siedmiu z dziewięciu operatorów działających na Podhalu już zadeklarowało taką chęć. Teraz będziemy chcieli powołać odpowiednie zespoły, które wybiorą technologię, jaką będziemy chcieli wdrożyć, i znajdą ewentualne miejsce.

Jak dowiedzieli się uczestnicy konferencji, istnieją specjalne instalacje, umożliwiające jednoczesne spalanie śmieci i osadów z oczyszczalni. Jak zapewnia prezes, są to urządzenia ekologiczne i nie uciążliwe dla otoczenia. Jednak nie znaczy to, że one w ogóle powstaną na Podhalu. Budowa takiej instalacji trwa do dwóch lat, więc na opracowanie planów pozostaje mało czasu. A koszty? Są firmy, które wybudują ją za darmo, jeśli zagwarantować im stałe dostawy co najmniej przez 10 lat. Ich dochodem są nie tylko stałe opłaty, ale także sprzedaż energii, uzyskanej w wyniku spalania odpadów. Specjaliści oceniają, że by całe przedsięwzięcie mogło się opłacić, spalarnia musiałaby obsługiwać co najmniej 120 tys. mieszkańców. Tymczasem na terenie podhalańskich powiatów mieszka przeszło 250 tys. ludzi. Z rachunków wynika więc, że nie powinno być trudności. Jednak największym problemem może się okazać przekonanie ludzi, że to jest nieszkodliwe. – Należy tłumaczyć, zachęcać, pokazywać możliwości – uważa Kokoszka. – W Austrii ludzie mieszkający w pobliżu spalarni mają energię za darmo.

Czy uda się przekonać mieszkańców do tego typu pomysłu? Jan Kolasa, wiceburmistrz Nowego Targu, zapewnia, że temat jest interesujący, a technologie obiecujące. Świadczy o tym choćby spalarnia osadu z powodzeniem działająca już od siedmiu lat na tutejszej oczyszczalni ścieków. Jednak oprócz kosztów budowy i utrzymaniu trzeba wziąć pod uwagę także koszty społeczne. – Czy wspólna spalarnia to dobry pomysł? Doświadczenia ze wspólną gospodarką ściekową mamy nie najlepsze. Trudno mówić o przyszłości, skoro nie rozwiązaliśmy jednego problemu – opłat za ścieki dostarczane na naszą oczyszczalnię! – kwituje Kolasa.

fig.