Zdążył jeszcze na korytarzu pocałować swą dziewczynę. Była jedyną bliską mu osobą na sądowej sali, gdzie zasiadł na ławie oskarżonych za napad na Kredyt Bank. Ich rozłąka potrwa dwa lata.

Na dwa lata więzienia skazał w poniedziałek nowotarski sąd sprawcę grudniowego napadu na filię Kredyt Banku w Nowym Targu. Przypomnijmy: mężczyzna przebrany za inwalidę tuż przed zamknięciem placówki wręczył kierowniczce list informujący o napadzie, posiadaniu broni i żądaniu pieniędzy. Ostatecznie sprawca uciekł po tym, jak pojawili się ochroniarze, a po krótkim pościgu ujęli go policjanci. Pistolet, którym wymachiwał w banku, okazał się zwykłą \"wiatrówką\".

Sędzia Jerzy Bogacz nie ma wątpliwości, że Andrzej T. powinien trafić do więzienia. Mimo że przyznał się do winy, współpracował w śledztwie i prosił o wyrok w zawieszeniu. – Więzienie mnie zabije – szeptał podczas pierwszej rozprawy.

Adwokat z urzędu, który bronił napastnika, apelował, by zakwalifikować napad jako \"przypadek mniejszej wagi\", co pozwoliłoby uniknąć bezwzględnej kary więzienia. Sąd jednak podkreślił, że czyn miał zbyt dużą szkodliwość społeczną, by można było łagodniej potraktować sprawcę. – Żaden sąd nie powinien przyjmować przypadku mniejszej wagi, gdy chodzi o napad z groźbą użycia broni palnej – tłumaczy Jerzy Bogacz. – Napady rabunkowe powinny spotykać się z surową odpowiedzialnością karną. Nie można też powiedzieć, że sprawca działał w przypływie nagłego impulsu – przecież on wszystko przygotował, przyjechał tu z Krakowa. Okoliczności łagodzące przemawiają za tym, by zastosować dolną dopuszczalną granicę kary, czyli 2 lata pozbawienia wolności.

O wyroku zdecydowały także wyjaśnienia biegłych psychiatrów, którzy sporządzili opinię o stanie zdrowia Andrzeja T. Jak zaznaczyli, cierpiał on na depresję po tym, jak w 2005 roku opuściła go żona, a po trzeciej próbie samobójczej leczył się w szpitalu psychiatrycznym. Jednak ich zdaniem w grudniu 2007 w pełni zdawał sobie sprawę z tego, co czyni. – Sam czyn nie pasuje do depresji – zaznacza psychiatra. – Ta cechuje się obniżeniem nastroju, spadkiem aktywności i skłonnością do zaniechania działania. Co prawda sam czyn był infantylny. To dziwne, że ktoś, kto przez 13 lat jest nienagannym pracownikiem banku i awansuje od stopnia woźnego skarbcowego do doradcy klienta, podejmuje próbę napadu z góry skazaną na niepowodzenie.

Jak zauważają biegli, Andrzej T. dbał o byłą żonę i dziecko. Kupili nawet mieszkanie na kredyt i samochód. Być może to właśnie długi skłoniły go do desperackiego czynu. Przed napadem, w lipcu 2007 roku, wyjechał do Kanady, by zarobić na spłatę coraz bardziej narastających zobowiązań. Wrócił po dwóch miesiącach bez pieniędzy. 28 grudnia spakował pistolet do plecaka, wsiadł do starego renault i pojechał do Nowego Targu. Jeszcze tego samego dnia wylądował w policyjnym areszcie.

Józef Figura