Marzena Gurtowska z Nowego Targu prawie tydzień chodziła ze świńską grypą i zarażała ludzi. Zanim doczekała się na Podhalu fachowej pomocy, wykurowała się sama.

Pani Marzena z Nowego Targu wyjechała do Niemiec w połowie listopada. Dotarła tam w piątek, a w poniedziałek poczuła się źle. – Wybrałam się do lekarki polskiego pochodzenia. Stwierdziła zapalenie oskrzeli i przepisała mi biseptol. Każdemu pacjentowi wykonywany jest w Niemczech wymaz na wypadek świńskiej grypy, takie badanie zostało wykonane także u mnie. Za wizytę zapłaciłam w przeliczeniu na złotówki 700 zł, bo nie byłam tam ubezpieczona – opowiada. Wróciła do domu znajomych, u których gościła. – W środę lekarka zatelefonowała do nich i oznajmiła, że mam A/H1N1. Poradziła, żebym wróciła do Polski, gdzie jestem ubezpieczona, bo w Niemczech zbankrutuję, płacąc za leczenie. Do przychodni wróciłam tylko po zaświadczenie, że mam świńską grypę – opowiada.

Mimo że czuła się źle, w dodatku po biseptolu wymiotowała, postanowiła wrócić do Polski. Nie chciała być ciężarem dla znajomych. Nie stać jej było na leczenie w Niemczech. Do Nowego Targu dotarła 20 listopada, w piątek, koło południu. – Byłam bardzo słaba, nie mogłam oddychać, kaszlałam, miałam zaczerwienione oczy. W takim stanie – po nieprzespanej nocy, ledwo żywa, prosto z autobusu, z walizką w ręce, poszłam do przychodni „Medyk” na Wojska Polskiego – relacjonuje.

Z zaświadczeniem, że ma A/H1N1 zgłosiła się do rejestracji, a potem zapukała do gabinetu dr Maj, swojej lekarki. – Zapytałam, czy mnie przyjmie, bo mam potwierdzoną w Niemczech świńską grypę. Ona wyskoczyła na mnie, po co przyjechałam tu z grypą, dlaczego nie zostałam w Niemczech, krzyczała na cały korytarz, że mnie nie przyjmie, bo kończy pracę. W końcu zapytała, czy mam książeczkę ubezpieczeniową. Powiedziałam, że jeszcze nie mam, bo jestem ubezpieczona przy mężu i czekam na książeczkę. Pani doktor powiedziała, że mnie nie przyjmie bez książeczki i wróciła do gabinetu – relacjonuje.

Pani Marzena, słaniając się na nogach i nie wiedząc, co dalej robić, wróciła do rejestratorki. Ta poradziła, żeby wzięła własną kartą i wróciła pod gabinet, by zapytać jeszcze raz dr Maj, czy ją przyjmie. Powiedziała też, że na górze jest drugi lekarz, ale ma bardzo dużo pacjentów i nie wiadomo, czy zgodzi się ją przyjąć. – Postałam chwilę pod gabinetem dr Maj, w końcu oddałam kartę i powiedziałam, że wrócę, jak pani doktor będzie w lepszym humorze – opowiada.

Pani Marzena poszła do mieszkania w Nowym Targu, które wynajmuje. Dalej źle się czuła, przez kilka ostatnich dni prawie nic nie jadła, po biseptolu wymiotowała. W końcu znajoma poradziła jej, żeby poszła do przychodni wieczorem, na całodobowy dyżur. W sobotę 21 listopada zgłosiła się do NZOZ „Puls”, który zapewnia opiekę medyczną po godzinach pracy przychodni „Medyk”, a także w weekendy. Przyjął ją lekarz, którego nazwiska nie pamięta. Zbadał, pooglądał zaświadczenie wydane w Niemczech. – Przepisał antybiotyk i powiedział, żeby się nie przejmować, że Niemcy sieją panikę z tą świńską grypą. Kazał nie wychodzić z domu, leżeć i zażywać antybiotyk. Tak zrobiłam – opowiada.

– Nie wiem, dlaczego zmienił decyzję, ale w nocy zaczął mnie szukać. O godz. 23 znalazł mnie w internecie na Naszej Klasie, do mojej znajomej ze szkoły, która jest pielęgniarką, wysłał sms-a, żeby mnie odszukała i że mam się pilnie zgłosić do przychodni – opowiada. Pielęgniarka dotarła w niedzielę o godz. 7.30 rano do mamy pani Marzeny w Zaskalu, a ta zatelefonowała do córki, by natychmiast zgłosiła się do przychodni, bo pół nocy lekarze jej szukają. Przyszła więc kolejny raz do przychodni. Przyjął ją inny lekarz, oznajmił, że wymaga leczenia szpitalnego. Wypisał skierowanie. Do szpitala kazał się zgłosić także partnerowi, z którym mieszka. Słyszała też, jak mówi pielęgniarce, że trzeba to zgłosić do sanepidu. – W szpitalu zostałam przyjęta poza kolejnością, wykonano mi badania i na koniec oznajmiono, że jest już po grypie, że nie wymagam leczenia szpitalnego – opowiada.

O tym, że jej przypadek opisywany jest w Tygodniku Podhalańskim, dowiedziała się od znajomego. Ze zdziwieniem przeczytała, że dr Małgorzata Maj nie wie o jej przypadku, a także, że uciekła spod gabinetu. Zdziwiona była też faktem, że jej przypadek nie został odnotowany przez sanepid. – Pani dr Maj, zamiast mi pomóc, nakrzyczała na mnie. Prawie tydzień chodziłam ze świńską grypą i zarażałam ludzi. Byłam przerażona, zewsząd słyszałam, że ludzie na A/H1N1 umierają. A ja nie wiedziałam, co robić. Szczęście, że wszystko dobrze się skończyło – dodaje na koniec.

Nieco inną wersję tych samych zdarzeń przedstawia dr Małgorzata Maj, szefowa przychodni „Medyk”. – Byłam już po dyżurze, skończyłam pracę o godz. 12.30. Gdy wychodziłam z gabinetu, zaczepiło mnie jeszcze dwóch pacjentów – jeden z wysoką gorączką i ta pani, która powiedziała mi, że wraca z Niemiec i źle się czuje, nie mówiła nic o świńskiej grypie. Może powiedziałam jej, po co chora wracała z Niemiec, ale na pewno na nią nie krzyczałam – przekonuje. Twierdzi, że najpierw przyjęła pacjenta z wysoką gorączką, a gdy wyszła z gabinetu, kobiety już nie było. Dodaje, że o rozpoznaniu u niej świńskiej grypy nic nie wiedziała, nie widziała też żadnego zaświadczenia z potwierdzeniem A/H1N1. – Myślałam, że może postanowiła iść do lekarza, który zaczynał dyżur o godz. 13, ale u niego się też nie pojawiła. Gdyby zaczekała, na pewno bym ją przyjęła – dodaje. Na dowód, że nikt z personelu nie wiedział, że chodzi o świńską grypę, dr Maj wzywa do gabinetu pielęgniarkę, która feralnego dnia rejestrowała chorych. – Pacjentka przyszła po godzinach pracy dr Maj, nie pokazywała mi żadnego zaświadczenia, zarejestrowałam ją, nie pamiętam, czy dałam kartę do ręki, czy zaniosłam do gabinetu. W każdym razie poczekała chwilę pod drzwiami i zrezygnowała – twierdzi Danuta Kapica, która rejestrowała pacjentkę.

Dotarliśmy także do lekarza z NZOZ „Puls”, który przyjął pacjentkę w sobotę. – Pacjentka zgłosiła się do mnie wieczorem. Rzeczywiście, miała potwierdzoną w Niemczech świńską grypę. To jest bardzo dokładne badanie laboratoryjne – RT-PCR, wykonane na cząstkach molekularnych. Moja pomoc ograniczyła się więc tylko do osłuchania pacjentki i zmiany antybiotyku na inny, który nie wywoływałby nudności – powiedział nam Piotr Rajski. - Ponieważ pacjentka zgłosiła się bez dowodu ubezpieczenia, więc musiała nam go dostarczyć. Po otrzymaniu recepty miała udać się do domu, celem dostarczenia książeczki ubezpieczeniowej. W tym czasie ja skonsultowałem się z przełożonymi, bo to pierwszy u nas przypadek A/H1N1. Uzgodniliśmy, że nie zgłaszamy przypadku grypy, tylko kierujemy pacjentkę na szpital. Wtedy szpital zajmuje się rejestracją grypy. Pacjentka się już jednak nie pojawiła, więc zacząłem jej poszukiwania. Pod telefonem w Nowym Targu, który podała, nikt się nie zgłaszał. Odnalazłem ją na portalu Nasza Klasa, przez jej znajomą skontaktowaliśmy się z jej rodziną w Zaskalu i w ten sposób dotarliśmy do niej. Rano zgłosiła się jeszcze raz do naszej przychodni i dostała skierowanie do szpitala – przedstawia swoją wersję wydarzeń lekarz z „Pulsu”.

Marzena Gurtowska zaskoczona jest informacją, że w sobotę miała zgłosić się jeszcze raz z jakimkolwiek dokumentem. – To jakiś absurd, żebym ze świńską grypa goniła po mieście i donosiła jakieś dokumenty – mówi. Według relacji jej i partnera, z którym była w przychodni, ustaliła z panią przy rejestracji, że ponieważ nie ma książeczki ubezpieczeniowej, zapłaci 50 zł i otrzyma pokwitowanie. A jak książeczka do niej dotrze, przyjdzie z nią i wtedy przychodnia zwróci jej te 50 zł. – Nie mogłam wrócić tego samego dnia z książeczką, bo jej jeszcze nie miałam – dodaje. – Jak okazało się, że mam świńską grypę, wybuchła panika. W tym całym zamieszaniu po moim wyjściu z gabinetu nikt już nie myślał o tych 50 zł – dodaje.

Jolanta Bakalarz, szefowa nowotarskiego sanepidu, zdziwiona jest całą historią, a przede wszystkim faktem, że przychodnia nie zgłosiła przypadku świńskiej grypy. – Gdy lekarz ma wynik potwierdzający świńska grypę, ma obowiązek zgłoszenia tego do nas. My te informację przesyłamy do Wojewódzkiej Stacji Sanitarnej. Na tym etapie nasza rola się kończy. Lekarz decyduje o dalszym leczeniu pacjentki – tłumaczy Jolanta Bakalarz.

Beata Zalot